ԱԺ-ում՝ ինչպես չգործող հիմնարկում

ՀՀԿ խմբակցությունը ԱԺ-ում կազմում է բացարձակ մեծամասնություն, ինչը նշանակում է, որ անկախ ԱԺ-ի մյուս խմբակցությունների այս կամ այն օրինագծի վերաբերյալ ունեցած քվեարկության որոշումից, այն կարող է ընդունվել կամ չընդունվել, եթե Հանրապետականը ցանկանա կամ չցանկանա: Նիկոլ Փաշինյանը, որքան էլ անդրադառնա օդում կախված մնացած բոլոր չճշտված լուրերին, Զարուհի Փոստանջյանը որքան էլ ջանք ու եռանդ թափի նիստերի դահլիճում կրկեսային տրամադրություն ստեղծելու համար, անգամ 100 տոկոսանոց փաստերի առկայության դեպքում, բոլորի համար պարզ է, որ դրանք կոպեկի արժեք չեն կարող ունենալ, եթե քաղաքական մեծամասնությունը չցանկանա դրանց վրա ուշադրություն դարձնել: Երկրի օրենսդիր մարմինը վերածվել է չգործող հիմնարկի, որտեղ կարող են հնչել համարձակ ելույթներ, լինել կարծինքերի բախումներ, բայց այդ կարծիքներից չի կարող ծնվել ճշմարտությունը:

Այս օրերին օրենսդիր մարմինը պատրաստվում է ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպանի հերթական ընտրությանը: ՀՀԿ-ն ունի իր սեփական թեկնածուն, ԱԺ բոլոր խմբակցությունները գիտեն, որ հենց Հանրապետականի թեկնածուն է անցնելու, բայց յուրաքնաչյուրը փորձում է իր խաղը խաղալ: Օրինակ՝ «Օրինաց երկիր» խմբակցությանը պետք է, հատկապես ընտրություններից մեկ տարի առաջ, հասարակության աչքին թունդ ընդդիմադիր երևալ: Հենց այս տրամաբանության շրջանակներում, նա պաշտպանում է Զարուհի Փոստանջյանի թեկնածությունը: ԲՀԿ խմբակցությունը՝ իշխանության հետ կոալիցիա չկազմելու ֆոնին, չի կարող պաշտպանել ՀՀԿ թեկնածուին, բայց չի էլ կարող սատարել նաև «Ժառանգություն» խմբակցությունում մնացած միայնակ տիկնոջը:

ԲՀԿ-ի համար լավագույն լուծումը օմբուդսմենի սեփական թեկնածու առաջադրելն է, ինչը և անում է՝ իմանալով հանդերձ, որ իր թեկնածուն պարտվելու է: Եթե անգամ Մարդու իրավունքի պաշտպանի պաշտոնին հավակնող բոլոր թեկնածուներից ամենաանհաջող նախընտրական ելույթը լինի ՀՀԿ թեկնածուինը, միևնույն է, նա էլի հաղթելու է, որովհետև ԱԺ պատերի ներսում ընդամենը, չգործող հիմնարկին բնորոշ, այդ պատերից դուրս ընդունված որոշումն է հաստատվում:

Հ. Գ. ՀՀԿ թեկնածուն նույն արդարադատության փոխնախարար Արման Թաթոյանն է, ում համար անընդունելի պետք է լիներ իր պաշտոնից անցումը օմբուդսմենի պաշտոնին: Բայց միայն Հայաստանում կարող է արդարադատության փոխնախարարը լինել Մարդու իրավունքների պաշտպան, իսկ դատավորը՝ դատախազ: