Ադրբեջանը կրկին որդեգրել է հայերի ցեղասպանության գործելակերպը. «Գարդման-Շիրվան-Նախիջևան» միություն

«Գարդման-Շիրվան-Նախիջևան» համահայկական միությյունը հայտարարություն է տարածել 1918թ.-ի Բաքվի հայության ջարդերի 105-ամյա տարելիցի առթիվ:

««Գարդման-Շիրվան-Նախիջևան» համահայկական միությունը խորը վշտով իր հարգանքի տուրքն է մատուցում 1918 թ․սեպտեմբերի 15-17-ը Բաքու քաղաքում օսմանա-ադրբեջանական ջարդարարների կողմից կոտորածի ենթարկված 30 հազար անմեղ հայերի հիշատակին։

105 տարի առաջ այս օրերին Բաքու քաղաքին տիրելու համար ադրբեջանա-բոլշևիկյան քաղաքական պայքարի ռազմական հանգուցալուծումը հանգեցրեց Ադրբեջանի կողմից պետականորեն իրականացված էթնիկ զտման։ Բաքու քաղաքի հայ բնակչության թվաքանակը կոտորածի նախօրեին կազմում էր շուրջ 90 հազար, որից ավելի քան 30 հազարը հարկադրված հեռացել է քաղաքից, ևս 30 հազարը՝ ենթարկվել դաժան կոտորածի և թալանի, 4 հազարից ավելի հայեր գերվել են, որոնցից 445-ը՝ մահացել ծեծի և տաժանակիր աշխատանքի հետևանքով:

Անհետ կորածների թիվը 3572 է, բանտարկվել է 553 հայ։

Հայ բնակչության կրած միայն նյութական վնասների գումարն անցնում էր 1 միլիարդ ռուբլուց (1919 թ.-ի դրությամբ)։

Նման դաժանությունները վկայված են բազմաթիվ ականատեսների, այդ թվում՝ օտարազգի՝ ռուս, գերմանացի, ավստրիացի սպաների, պաշտոնյաների, լրագրողների նամակներում և հոդվածներում։ 30 հազար խաղաղ ու անզեն հայերի կոտորածից 105 տարի անց կրկին Ադրբեջանը որդեգրել է հայերի էթնիկ զտման և ցեղասպանության գործելակերպ։ Ավելի քան 9 ամիս Լեռնային Ղարաբաղը Հայաստանին կապող Լաչինի միջանցքը շարունակում է ապօրինի կերպով մնալ շրջափակված։ Հունիսի 14-ից դադարել է սննդամթերքի, հուլիսի 7-ից դեղորայքի մատակարարումը, խափանվել է գազամատակարարումը, էլեկտրաէներգիայի սնուցումը։ Նման աղետալի դրության պայմաններում Լեռնային Ղարաբաղում արձանագրվել են սովամահության, անչափահաս երեխաների մահվան, հղի կանանց առողջական վիճակի կտրուկ վատթարացման դեպքեր։

Ադրբեջանը խոչընդոտում է նաև միջազգային մարդասիրական կազմակերպությունների գործունեությանը, առևանգում Կարմիր խաչի միջազգային կազմակերպության հովանավորության տակ գտնվող և բուժման կամ կրթության նպատակով Հայաստան տեղափոխվող անձանց, ձերբակալում և կալանքի տակ է պահում առանց իրավական անհրաժեշտ հիմքերի՝ դրանով իսկ խախտելով Մարդու իրավունքների հռչակագրով, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայով և այլ միջազգային փաստաթղթերով ստանձնած պարտավորությունների կատարումը։