Ինչպե՞ս նայեմ զոհվածի մոր աչքերին, ով վախենում է, որ կկորցնի իրեն մնացած վերջին սրբությունը՝ զավակի գերեզմանը․ Արցախի ՄԻՊ-ը՝ միջազգային կառույցներին

Ստեփանակերտի Վերածննդի հրապարակում մեկնարկած համաժողովրդական շարժման ժամանակ Արցախի ՄԻՊ Գեղամ Ստեփանյանը, դիմելով միջազգային կառույցներին, ասաց․

«Դիմում եմ միջազգային հանրության բոլոր դերակատարներին։

Ասում եք` մարդու իրավունքնե՞ր․․․ Ուրեմն ասեք ինձ՝ ես ինչպե՞ս նայեմ այս ժողովրդի աչքերին և ասեմ, որ իրենք էլ ունեն իրավունքներ։ Ես ինչպե՞ս նայեմ թերսնուցման մեջ գտնվող հղի կնոջ աչքերին, որի երեխան կարող է արատներով ծնվել։ Ես ինչպե՞ս նայեմ այն մայրերի աչքերին, որոնց օրվա ամենամեծ երազանքն իրենց երեխայի համար մի բուռ միրգ կամ քաղցրավենիք գտնելն է։ Ես ինչպե՞ս նայեմ հերթերում կանգնած հազարավոր մարդկանց աչքերին, որոնք ժամերով հերթ են կանգնում՝ մի բուռ շաքարավազ կամ ձեթ ստանալու համար։ Ես ինչպե՞ս նայեմ 20 հազար տարեցի աչքերին, որոնք օրվա հանապազօրյա հացը հայթայթելու համար անմարդկային դժվարությունների միջով են անցնում։ Եվ վերջապես, ես ինչպե՞ս նայեմ այս հողակտորի համար իր ամենաթանկը տված զոհվածի մոր աչքերին, որն ահաբեկված հայացքով նայում է ինձ՝ վախենալով, որ կկորցնի իրեն մնացած վերջին սրբությունը՝ զավակի գերեզմանը։

Պատասխանե՛ք ինձ։ Ես ուզում եմ, որ դուք նայեք նրանց աչքերին։ Ես ուզում եմ, որ դուք պատասխանեք նրանց, որովհետև ես այլևս պատասխաններ չեմ գտնում։ Գեղեցիկ ու շքեղ դահլիճներից մարդու իրավունքների մասին խոսելը մի բան է, իսկ այդ իրավունքների պաշտպանությունը գործնական քայլերով ապացուցելը՝ մեկ այլ բան»։