Թանդիլյանի նախընտրական «ճոպանուղային» կրկեսը փոխանցվում է Ավինյանի «հաշվեկշռին»

Քաղաքական ուժերը նախընտրական աժիոտաժի մեջ են: Թե՛ իշխանամետ, թե՛ իրենց ընդդիմադիր հռչակած քաղաքական ուժերմ առաջադրում են իրենց թեկնածուներին մի նպատակի համար՝ օգնելու Երևանի փոխքաղաքապետ Տիգրան Ավինյանին վերջապես քաղաքապետ դառնալու հարցում: 

NEWSPRESS.am-ն արդեն անդրադարձել է այդ ուժերից երկուսին՝ «Բարգավաճ Հայաստան» և «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցություններին:  Սրանք, որպես «պալատական ընդդիմադիր» ուժեր, աշխատելու են իշխանության համար՝ հավանաբար, շահելով որոշակի դիվիդենտներ:

Թերևս ակնկալիքներ ունի նաև «Ապրելու երկիր» կուսակցությունը, որը ժողովրդից ստացած քվեները կփոխանցի իշխանության կողմից առաջադրված թեկնածուի «հաշվեհամարին»՝ համալրելով նրա «քարտային հաշվեկշիռը»:

Որոշ լուրերի համաձայն` քաղաքապետի թեկնածու Մանե Թանդիլյանն ու նրա շտաբի ղեկավար Մեսրոպ Առաքելյանն օրերս հանդիպել են Երևանի նախկին քաղաքապետ Հայկ Մարությանին. այսինքն` նրան, ով աշխատել ու, ըստ կուլիսներում շրջանառվող լուրեի, շարունակում է աշխատել իշխանության հետ:

Առայժմ հանգիստ թողնենք Հայկ Մարությանին ու անդրադառնանք քաղաքապետի թեկնածու Մանե Թանդիլյանին:

ԼՀԿ կուսակցության երբեմնի անդամ Թանդիլյանը լուսավորվելով՝ «ԵԼՔ» գտավ պատգամավոր ու նախարար դառնալու: Շրջեց Արցախն ու հանգրվանելով Ռուբեն Վարդանյանի ղեկավարած «Ապրելու երկիր»-ում` որոշեց Երևանի քաղաքագլուխ դառնալ։

Կրկին չանդրադառնանք, թե որն է քաղաքապետի թեկնածու առաջադրվելու նրա նպատակը, պարզապես մի փաստ արձանագրենք․

Երևանում «քաղաքապետ դառնալ ցանկացող» Մանե Թանդիլյանի որդիներն ու ամուսինը Հայաստանում չեն բնակվում:

Որոշ տեղեկությունների համաձայն` դեռ մի քանի տարի առաջ Թանդիլյանը նրանց «հանել է երկրից»՝ բանակից ազատելու համար։

Իհարկե, Թանդիլյանն այս մասով հայտարարել է, թե հիմնական նպատակն ուսումն է, բայց փաստն այն է, որ եթե անգամ ուսման համար են մեկնել տղաները, ապա նշանակում է «Ապելու երկիր»-ի անդամ Թանդիլյանն իր զավակների համար, փաստորեն, Հայաստանն ապրելու երկիր չի համարում։

Ասել է թե՝ երկրի խնդիրներին նայում է հենց այնպես` ի միջի այլոց։ Թերևս դա է պատճառը, որ Թանդիլյանի առաջարկած նախընտրական ծրագրերն էլ խելամիտ չէ։

Օրինակ` Երևանում ճոպանուղու գործարկումը՝ տրանսպորտի փոխարեն 94 կանգառով։

Այստեղ են ասել՝ վա՜յ մեր քաչալ գլխին, իբր տրանսպորտի հարցը լուծեցինք, մետրոյի կանգառները հորով-մորով արինք՝ մնաց ճոպանողին։

Այս հայտարարությունը հիշեցնում է Հովհ․ Թումանյանի «Սուտասանը» հեքիաթը. այս դեպքում իշխանությունն առաջարկում է թվացյալ ընդդիմադիրներին` ով էնպիսի հիմարություն դուրս տա, որ ծիծաղեն, չհավատան ու հավակնությունը տան մեր թեկնածուին՝ պաշտոններից մի քանիսը նրան կտանք․․․

Մի խոսքով` կրկեսի պակաս չկա։

Ճոպանուղու կառուցման հետ կապված` անգամ ՔՊ-ականներն են «բոցեր արել»։

Մասնավորապես, Երևանի քաղաքապետարանի շինարարության և բարեկարգման վարչության պետի Ժ/Պ, ՔՊ-ական Խորեն Գրիգորյանը գրել է, թե այնքան անիրատեսական է ճոպանոււղին, որ ավելի լավ է վերադառնալ երիտասարդական պալատի կառուցմանը (հայտնի է՝ կուկուռուզնիկ անունով)։

Մի խոսքով` ինչպես «Ապրելու երկիր» կուսակցության անդամ Տիգրան Սահակյանն է գնահատել՝ Թանդիլյանի ճոպանուղին դարձել է ՔՊ-ի «բեսեդկի» ներքին զրույցների թեմա։

Ու ցավն այն է, որ այդ անարժան քայլարածների «բեսեդկային խոսակցությունների» առիթը տալիս է հենց թեկնածուի անլուրջ վերաբերմունքը երկրին ու նրա ապագային, որտեղ նա չի ուզում տեսնել իր որդիներին։

Այնպես որ` Թանդիլյանի նախընտրական «ճոպանուղային» կրկեսը փոխանցվում է Ավինյանի «հաշվեկշռին»։

Արմինե Մկրտումյան