Ամերիկացիները դեպի Նախիջևան տանող ճանապարհների մասին պարզ չեն արտահայտվում․ նորից անորոշություն․ քաղաքագետ

Քաղաքագետ Գարիկ Քեռյանը լսել է  ԱՄՆ պետքարտուղար Բլինքենի ամփոփիչ խոսքը՝ հայ-ադրբեջանական եռօրյա բանակցությունների արդյունքների մասին և, անկախ քաղաքական և քաղաքագիտական դիրքորոշումներից, գտնում է, որ արժանավույն երախտագիտությամբ պետք է վերաբերվել բոլոր միջնորդ կողմերին, որոնք կազմակերպում և հովանավորում են նման հանդիպումները՝ լինի դա Վաշինգտոնում, Մոսկվայում, թե Բրյուսելում:

«Չեմ ընդունում այն մոտեցումները, այն կարծիքները, որտեղ մերժողականություն կա բանակցությունների հարթակի ընտրության հարցում: Բանակցությունները նպաստում են պատերազմի կանխմանը, որն անշուշտ մեզ համար գերխնդիր է այսօր: Բայց ցավոք այն տպավորությունը ստացա, որ որևիցե նախագծի շուրջ կրկին համաձայնություն չի կայացել»,- այս մասին նշում է քաղաքագետը՝ իր գրառման մեջ։

Ըստ Գարիկ Քեռյանի՝ Բլինքենի խոսքը բարի կամեցողության, հաջողությունների ու շնորհակալության մասին էր:

«Բայց կա նաև մի կարևոր հանգամանք. պարզ չէ ԱՄՆ իշխանությունների հստակ դիրքորոշումը, վերջ ի վերջո ո՞րն է իրենց առաջարկը: Հատկապես Ղարաբաղի հարցում լղոզված ու ոչինչ չասող հայտարարություններից բացի: Ինչ որ չափով Ռուսական դիրքորոշումը մի կերպ կարելի է գլխի ընկնել. հարցի լուծումը թողեք ապագային, կարգավիճակի հարց մի դրեք, որն ի դեպ ճիշտ եմ համարում»,-նշում է Գարիկ Քեռյանը։

Նրա դիտարկմամբ, ամերիկացիները նաև պարզ չեն արտահայտվում դեպի Նախիջևան տանող ճանապարհների մասին:

«Այնպես, որ նորից մնացինք անորոշության մեջ: Հասկանալի է, որ դիվանագիտությունը գաղտնիություն է ենթադրում, բայց այդ գաղտնիության լիմիտը վաղուց սպառվել է, դա արդեն չպետք է հանդուրժել»,- գրում է քաղաքագետը: