Քանի դեռ երկրում այս ձախողված ընդդիմություն է, վարչապետի աթոռը զբաղեցնելու է Փաշինյանն ու կործանելու է երկիրը... մնաց 72 ժամ

«Պատիվ ունեմ» խմբակցության ղեկավար Հայկ Մամիջանյանը նեղսրտել է, թե մարդիկ մեղադրում են ընդդիմությանն ու չեն հավատում ընդդիմադիրներին: Նա իրեն հատուկ ինքնավստահ կեցվածքով, ԱԺ ճեպազրույցի ժամանակ ուղիղ հարց ուղղեց հասարակությանը. 

«Երբ ասում էինք՝ բանակցային սեղանին այն լուծումն է, որը ենթադրում է Արցախի հայտնվելն Ադրբեջանի կազմում՝ չէիք հավատում, հիմա գոնե հավատո՞ւմ եք.... սևով սպիտակի վրա գրվածը կարդան ու հավատան դրան, այլ ոչ այն հայտարարություններին, որ անում են այս երեսփոխանները»:

Հայկ Մամիջանյանն ու բոլոր ընդդիմադիրները պետք է ի վերջո հասկանան՝ նրանք, ովքեր չէին հավատում, այսօր էլ չեն հավատում ու եթե անգամ թուրքն իրենց տուն մտնի՝ դարձյալ չեն հավատալու: Իսկ ի՞նչ եղավ այն մարդկանց հետ, այն մեծ քանակությամբ փողոց դուրս եկած մարդկանց հետ, ովքեր հավատում էին:

Նրանք էլ հո հավատում էին ու եկել էին պայքարելու, եկել էին Նիկոլին գահընկեց անելու և իրենց երկրին տեր կանգնելու համար, բայց ընդդիմությունը նրանց տուն ուղարկեց: 

Նախ՝ ընդդիմությունը հայտարարեց, թե՝ որ «Նիկոլից պաշտոն ստացածները հանցակից են», բայց միաժամանակ գնաց այդ նույն Նիկոլի հետ ընտրությունների, զբաղեցրեց պատգամավորի աթոռներն ու հիմա էլ վայր չի դնում մանդատը:

Ասացին՝ «հավաքվում ենք ու էլ տուն չգնանք», բայց հետո պարզվեց՝ վատ եղանակի պատճառով հանրահավաքը հետաձգվում է (ծիծաղելի ողբերգություն):

Ասացին՝ «եթե 50 հազար մարդ հավաքվի՝ հեղափոխություն են անելու», 50 հազար մարդ փողոց դուրս եկավ, ու ոչ մի արձագանք...

Կրկնվող ու անիմաստ կոչեր, ելույթներ,  հայտարարություններ ու ճառեր, որ հարբած մարդու կենացներ են հիշեցնում և 0 գործողություն:

Ընդդիմությունը չուներ համապարփակ ռազմավարություն, գործում էր պառակտված, միկրոֆոն խլում միմյանց ձեռքից ու ... մի խոսքով,  ընդդիմադիրները ժողովրդի հետ, ամենաքիչը, անկեղծ չէին:

Այս ամենի արդյունքում տպավորություն էր, թե ընդդիմության իրական նպատակը ոչ թե իշխանափոխությունն էր, այլ հակառակը՝ Նիկոլին ժամանակ տալը՝ իր սև գործերն ավարտելու համար...

Բոլորի հիշողության մեջ է մնացել՝ «մնաց 72 ժամ» արտահայտությունը:

Ոչ ոք այդպես էլ չհասկացավ, թե ի՞նչ 72 ժամվա մասին է խոսքը, եթե երկիրը հենց այդ պահին փրկել էր հարկավոր: Ոչ ոք այդպես էլ չհասկացավ, թե ի վերջո ինչի՞ն մնաց այդ 72 ժամը: Ժամանակ՝ Արցախը հայաթափելո՞ւ, թե՞  այն Ադրբեջանին տալու, թուրքերի անցակետ դնելո՞ւ, թե՞ Հայաստանի տարածք մտնելու, նոր զոհեր տալո՞ւ, թե՞ առանց պատերազմի Երևան մտնելու համար... 

Ի՞նչ 72 ժամ:

Չանցա՞վ այդ 72 ժամը... այն 72-ը, որի ընթացքում Նիկոլը հասցրեց իր սև գործն անել:

Ու այսօր, Հայկ Մամիջանյանն ասում է, թե՝

«Քանի դեռ վարչապետի աթոռը զբաղեցնում է Նիկոլ Փաշինյանը, ընդդիմությունը ձախողվել է»:

Չգիտեմ՝ Մամիջանյանը սա ասել է որպես ինքնախոստովանությո՞ւն, այսպիսով ընդունե՞լ է ընդդիմության սխալները, թե՞ մեկ այլ նպատակ է հետապնդել, բայց այս նախադասությունը հակառակ կողմից ասենք.

քանի դեռ երկրում այս ձախողված ընդդիմությունն է՝ վարչապետի աթոռը շարունակելու է զբաղեցնել Նիկոլ Փաշինյանը, շարունակելու է կործանել երկիրն ու ոչ մի 72 ժամ էլ այլևս չի փրկի...

Արմինե Մկրտումյան