Չեն վճարել ո՛չ տոնական օրերին, ո՛չ գիշերային, ո՛չ արտաժամ․ «Երևանի էլեկտրատրանսպորտ» ՓԲԸ-ում աշխատողներին իբրև «ստրուկ» են դիտարկել

Նարինե Հարությունյանն արդեն 40 տարի անընդմեջ աշխատում է «Երևանի էլեկտրատրանսպորտ» ՓԲԸ-ում ու 2 տարի առաջ որոշել է տեր կանգնել իր իրավունքներին: NEWSPRESS.am-ի հետ զրույցում նա պատմեց, որ աշխատել է վնասակար պայմաններում (10 հազար վոլտ հզորության վտանգի ներքո) ու թերի աշխատավարձով։

Նա խնդրով դիմել է տնօրինությանը (այն ժամանակ ՓԲԸ-ի տնօրենը Հարություն Երեմյանն էր), սակայն այստեղից տիկնոջը, մեղմ ասած, սիրուն տուն են ուղարկել։

«Ես ասել եմ՝ թերի եք վճարել, իրենք էլ ասել են՝ ոչ մի բան չի հասնում, գնա, մենք էսպես ենք աշխատում»,- պատմում է Նարինե Հարությունյանը։

Տնօրինության պատասխանը կնոջ համար համոզիչ չի եղել, քանի որ տարիներ շարունակ արտաժամ աշխատելով՝ կինը հավելավճար չի ստացել։

Նա պատմում է, որ իր պահանջով 4 անգամ եղել է տեսչական մարմնում, խոսել են ու կարծես թե ընդհանուր հայտարարի եկել։

«Խոսել ենք, իրենց մոտ ֆիքսել են, որ 2017 թվականից աշխատավարձը թերի եմ ստանում։ Դե, ասել են՝ ֆինանսական խնդիր կան ու խոստացել են 2017-ից թերի վճարումները հաշվել ու վճարել»,- ասում է Նարինե Հարությունյանը, ում ամեն անգամ տուն են ճանապարհել միայն խոստումներով։

Բայց պարզվել է, որ կնոջ գլխի տակ միայն փափուկ բարձ են դրել։ 

«Ասել են՝ կլուծենք, գնա, բայց խնդիրը շարունակել է մնալ օդից կախված»,- ասում է տկն․ Նարինեն։

Այլ կերպ ասած՝ գրաֆիկի խախտում, չվճարված գումարներ ու էլի մի քանի չլուծված հարցեր, որոնք Նարինե Հարությունյանին ստիպել են հետաքրքրվել ու պարզել, որ իր պահանջներն օրինական են։ Իսկ եթե դրանք օրինական են, ապա այն կարելի է տեղափոխել իրավական հարթություն։

Մեկ տարի առաջ, Նարինե Հարությունյանը դիմել է փաստաբանի օգնությանը։ 

Արդյունքում նորմալ հերթապահություն է նշանակվել, նորմալ վճարումներ արվել։

Նկատենք, որ կինն աշխատել է 24 ժամ․ այսինքն՝ 3 օրը մեկ, երբեմն էլ օրումեջ՝ շուրջօրյա աշխատանք՝ առանց հավելավճարի։ Մինչդեռ գրանցվել է 12-ժամյա աշխատանք։

Փաստաբանին դիմելուց հետո, 2022 թվականի օգոստոսից ստանում է արտահերթ աշխատանքի դիմաց հասանելիք վարձավճարը, նշանակվել է նորմալ հերթապահություն ու աշխատում է ամեն 4-րդ օրը (մինչ այդ աշխատել է ամեն 3-րդ օրը)։

Հատկանշական է, որ փաստաբանի միջամտությունից հետո, քրեական 4 վարույթով գործեր են ընթացել ու ՓԲԸ-ում աուդիտ է իրականացվել (ի դեպ, այդ ընթացքում փոխվել է նաև տնօրենը․ Երեմյանին այժմ փոխարինում է Սարգիս Բեջանյանը):

Այս ամենի արդյունքում, փաստորեն, աշխատավարձի վճարումը կանոնակարգվել է, սակայն խդիրն ամբողջությամբ լուծված չէ։ Այժմ կինը պահանջում է իրեն վճարել 2017 թվականից մինչև 2022թ-ի օգոստոսը չվճարված գումարները։

«Ժամ են ֆիքսել՝ ասում են 12-18 ժամ։ Էդ ժամերը ֆիքսած են նրա համար, որ ո՛չ տոնական օրերին վճարեն, ո՛չ գիշերային, ո՛չ արտաժամ։ Իսկ եթե ես 10 օր եմ աշխատում՝ 240 ժամ, իրենք պետք է ինձ տան արտաժամի գումար։ Դա էլ չեն վճարել»,- ասում է Նարինե Հարությունյանը։

Թե որքան գումար է պարտք ՓԲԸ-ն իրեն՝ չի հաշվարկել, ասում է՝ թող իրենք հաշվեն, դա իրենց գործն է, բայց վստահեցնում է, որ իր հասանելիք գումարն ստանալու ճանապարհից հետ չի կանգնի։

Այս պատմությունը հիշեցրեց տրոլեյբուսի վարորդների կողմից 2017-ին տեղի ունեցած ակցիաները։ Ինչպես այսօր Նարինե Հարությունյանը, այն ժամանակ էլ նրանք էին պնդում, որ թերի աշխատավարձ են ստանում, աշխատաժամերն ավելի շատ են, քան ստացած գումարը ու իրենց անգամ ստրուկի հետ էին համեմատում։

Այս ակցիաներին ի պատասխան, այն ժամանակ տնօրեն Հարություն Երեմյանը հայտարարություն տարածեց, թե՝ ամեն ինչ օրենքով է, «ստրուկներ» չկան։

Այսօր արդեն Նարինե Հարությունյանի գործն ապացուցեց, որ անօրինականություն այնուամենայնիվ եղել է ու աշխատողներին էլ, փաստորեն, շարունակում են ստրուկի նման վերաբերվել, քանի որ խնդիրը ոչ միայն Հարությունյանի հարցն է, այլ համակարգային է։

Արմինե Մկրտումյան