Ադրբեջանական զորքը՝ Ստեփանակերտի կենտրոնում. ով և ինչպես է դա կանխելու
Ադրբեջանի ռազմաքաղաքական ղեկավարության որոշմամբ մարտի 5-ին ադրբեջանցի զինվորները Արցախցի ոստիկանների նկատմամբ հարձակում են իրականացրել։ Հայկական կողմն ունի 3 զոհ և 1 վիրավոր։
Հարձակման աշխարհագրության ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ «Խայփալու» կոչվող տարածքը մայրաքաղաք Ստեփանակերտից հեռու է ընդամենը 5.5 կմ։
Ադրբեջանը երեկվանից պարբերաբար տարածում է ապատեղեկատվություն, թե հայկական կողմը շարունակում է կրակոցներ արձակել իրենց տեղակայման վայրերի ուղղությամբ, ինչը ամբողջությամբ տեղավորվում է պատերազմ սկսելու քարոզչական նախապատրաստական աշխատանքների տրամաբանության մեջ։
Խնդիրը ոչ այնքան երեկվանից ինտենսիվորեն տարածվող կեղծ հայտարարություններն են, որքան այն նպատակը, որը իր առաջ դրել է Ալիևը, իսկ նպատակը ադրբեջանական զորքը Ստեփանակերտի կենտրոն հասցնելն ու ամբողջ Արցախը Ադրբեջանին ինտեգրելն է։
Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը միացել է այս պրոյեկտի իրագործմանը։ Ադրբեջանի ռազմական գործողություններին և Ալիևի այս պլանին պատասխանել է մի երկար հաղորդագրությամբ, որտեղ Բաքվի գործողությունները անվանել է ահաբեկչություն, իսկ Հայաստանի վրայից Արցախը պաշտպանելու ամբողջ պատասխանատվությունը դրել է միջազգային հանրության վրա։
Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը կոչ է արել միջազգային հանրությանը և մեր տարածաշրջանում իրական խաղաղության հաստատմամբ հետաքրքրված երկրներին և միջազգային կազմակերպություններին՝ խստորեն դատապարտել Ադրբեջանի կողմից ուժի և ուժի սպառնալիքի կիրառման, ինչպես նաև լայնածավալ ռազմական գործողություններ սադրելու հերթական դրսևորումը և գործուն քայլեր ձեռնարկել Ադրբեջանի կողմից իր իսկ միջազգային պարտավորությունների հետագա խախտումները բացառելու ուղղությամբ: Սա ոչ այլ ինչ է, քան Արցախում ապրող հայերի էթնիկ զտման պատասխանատվությունը միջազգային հանրության վրա բարդում։
Հայաստանը միջազգային հանրությունից ակնկալում է մի բան, ինչը տեսանելիապագայում այդ նույն միջազգային հանրությունը չի իրագործի։ Միջազգային հանրությունը երբեք Արցախում ապրող մեր հայրենակիցների օգնելու համար չի զինի այդ նույն հայրենակիցներին այնպես, ինչպես զինում է ուկրաինացիներին՝ ընդդեմ Ռուսաստանի։
Միջազգային հանրությունից սրա համար նեղանալ չարժե, որովհետև ի տարբերություն Արցախի, Ուկրաինայում նրանք ունեն շահ, ինչը չունեն Արցախում։
Այս պարզ ճշմարտությունը անխոս քաջ գիտակցում է Հայաստանի իշխանությունը, իսկ եթե այս պարզ ճշմարտությունից հետո Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը շարունակում է երաշխավորություն մուրալ միջազգային հանրությունիցը, նշանակում է գործ ունենք կամ անմեղսունակության, կամ դիտավորյալ Արցախը Ադրբեջանին հանձնելու գործընթացի փաթեթավորման հետ, իսկ ինչպես անմեղսունակ կառավարումը, այնպես էլ Ադրբեջանի պլանի համաձայն Արցախը թշնամուն հանձնելը պետական հանցագործություն են ու դավաճանություն մի ողջ ժողովրդի նկատմամբ։