«Ոչ մի մուկ, ոչ մի ձուկ չի պլստալու». ինչպես և ինչի դիմաց է ձուկ պահող մկանը ներել Նիկոլը

ՀՀ նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը թերևս նախորդ իշխանության «անունը հանող» կարկառուն դեմքերից էր։ Նրա և նրա նման մի քանիսի «երեսից» նախկիններին մեղադրում են թալանի մեջ ու թալանը նժարին դնելով՝ ներկաների դավաճանությունը գերադասում թալանից։ 

Բայց արի ու տես, որ, օրինակ, Սերժ Սարգսյանի շրջապատի օդիոզ դեմքերը շատ ավելի հաջողությամբ են լեզու գտել նորօրյա իշխանության հետ և նրանց թվում է, թե իրենք արդեն «նախկին» չեն։ Հիասթափեցնենք․ այս սորտը թերևս ամենավատն է, որովհետև սրանք և՛ թալանչի են, և՛ միաժամանակ դավաճան։ 

Արգամիչի մասին, օրինակ, շատերը գիտեն, որ նա հարուստ չի ծնվել, հարուստ դարձել է, իսկ, ճակատագրի հեգնանքով, նա գրեթե միշտ պետական աշխատանքի է եղել և օրինական ճանապարհով մեծահարուստ դառնալու որևէ շանս չուներ։ Պատգամավոր, քաղաքապետ, մարզպետ, նախարար, փոխվարչապետ, նախագահի աշխատակազմի ղեկավար, ԱԺ նախագահ աշխատած Աբրահամյանը՝ հայտնի կրծող կենդանու մականունով, միանգամից սկսեց մեծ գումարների ու անհաշվելի բիզնեսների տիրապետել։ Միայն երկարականջ կենդանուն պարզ չէ, որ նա դա «ցամաք» աշխատավարձով անել չէր կարող, ինչը նշանակում է, որ սա ուղիղ թալան է և սրա համար Աբրահամյան Հովիկը որևէ կերպ պատասխան չի տվել։ 

Իսկ պատասխան նա չի տվել, թերևս այն պարզ պատճառով, որ եթե ոչ «կամերաների առաջ» և «պաշտոնապես», ապա ոչ պաշտոնապես, նա «չոքել է» այս իշխանության ոտքերի առաջ։ Թե չէ երբևէ Փաշինյան Նիկոլի մշտական թիրախ հանդիսացած Հովիկին չէր հաջողվի պլստալ, չէ՞ որ հենց Նիկոլն էր ասել, թե ոչ մի մուկ, ոչ մի ձուկ չի պլստալու, իսկ ձկներով զբաղվող մկները հատկապես չէին կարող պլստալ։

NEWSPRESS.am-ն այսուհետ դրվագ առ դրվագ վերհիշելու և հիշեցնելու է ընթերցողին «նախկինների», ինչու ոչ, ներկաների թալանի մասին, հիշեցնելու քրեական գործերը, որոնք ամեն անգամ «ջրվում են», երբ ինչ-որ մի նախկին կզում է ինչ-որ դավաճանի առաջ։ 

Այսպես․ 2016 թվականին Հայաստան Հռոմի պապի այցի ժամանակ, հետագայում պարզվեց, որ միլիոնավոր դրամների չարաշահումներ են տեղի ունեցել․ Գլխավոր դատախազության 2020 թվականի մարտի 11-ին տարածած հաղորդագրությունում նշվում էր, որ 2016 թվականի հունիսի 9-ին կառավարությունը, շեշտենք՝ գաղտնի որոշմամբ ՍՊԸ-ին նվիրաբերություն տրամադրելու համար ՀՀ մշակույթի նախարարությանը Կառավարության պահուստային ֆոնդից հատկացրել էր 576 մլն դրամ, որը նախարարի գաղտնի հրամանով տրվել է ընկերությանը, կնքվել նվիրաբերության պայմանագիր, դրանից հետո փոխանցվել էր ևս 60.2 մլն ՀՀ դրամ։ Բայց, պարզվել է, որ լրացուցիչ գումարների տրամադրումը հիմնավորված չի եղել:

Չկենտրոնանալով այլ մանրամասների վրա՝ նշենք, որ թեև Դատախազություն ՍՊԸ-ի անունը չէր նշել, բայց խոսքը Invitro Production-ի մասին էր։ 

Ուշադիր ընթերցողին թերևս կհետաքրքրի, թե ինչու էր սովորական միջոցառման ծախսերի համար կառավարությունը գաղտնի որոշում ընդունել, նախարարն էլ գաղտնի որոշումով այն տվել ինչ-որ ընկերության։

Բանն է, որ այդ պրոդաքշնի անունը կապվում էր հենց Հովիկ Աբրահամյանի հետ և ստացվել էր այնպես, որ Հովիկ Աբրահամյանը, այնժամանակվա Մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանի ձեռամբ, ինքն իրեն լավություն էր անում և հարստանում էր։

Datalex դատական-տեղեկատվական համակարգից էլ տեղեկանում ենք, որ ՀՀ մշակույթի նախարարությունը 3 հայց է ներկայացրել «Ինվիտրո պրոդակշն» ՍՊԸ-ի տնօրենի դեմ, գումարի բռնագանձման պահանջի մասին։ Սրանց մասին, սակայն, գրեթե հոդաբաշխ ինֆորմացիա չկա նույն համակարգում։ 

Դեռևս այն ժամանակ տեղեկություններ տարածվեցին, որ Աբրահամյանը հայտնվել է իրավապահների ուշադրության կենտրոնում և նույնիսկ հարցաքննվել է այդ գործով, բայց ինչպես և մնացած վտակները, այնպես էլ վտակ դարձած ձուկ սիրողին հերթական անգամ հաջողվել է պլստալ․ իհարկե, դա «հենց այնպես» չի եղել։ 

Այսքան տարի անց, իրավապահներն, իհարկե, մեծ անելիք ունեն խոշոր մկներ ու ձկներ բռնելու գործում, բայց դա կախված է միայն այն բանից, թե որքան խորը Հովիկը կկռանա իր հերթին մի քանիսի առաջ կզած-կռացած Նիկոլի առաջ։ Հետևելով իրադարձություններին՝ ակնհայտ է դառնում, որ այդ կզելը համարյա պառկելու աստիճանի է հասել․․․ 

NEWSPRESS.am