«Իշխանություն-2». ֆիլմ, որտեղ բոլորն իրենց տեսնում են և կուլմինացիա, որին սպասում են շատերը (տեսանյութ, լուսանկարներ)

Ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյանի «Իշխանություն-2» ֆիլմը դիտարժան է։

Այն համանուն` «Իշխանություն», առաջին ֆիլմի շարունակությունն է: Գլխավոր հերոսը՝ Ալիսան, անցնելով կյանքի և մահվան եզրագծով, դավաճանություններ հաղթահարելով և դավադրություններ բացահայտելով, հասնում է իր նպատակին` փողոցից իշխանության աթոռին հայտնված թիմին` վարչապետի գլխավորությամբ, գահընկեց անել։

Ալիսան, որին մարմնավորում է դերասանուհի Անի Ղազարյանը, հավաքական կերպար է։ Ընդհանրապես, ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյանը փորձել է յուրաքանչյուր հերոսին տալ հավաքական կերպար։ 

Ստացվել է.  ֆիլմը նայելիս` բոլորն իրենց գտնում են այնտեղ. ոմանք իշխանությանը շրջապատող, ինչպես հերոսուհին է որակում, քաղաքական պոռնիկների կամ հիմարների, ոմանք էլ այդ թիմին իշխանության բերած ու խաբված հասարակության մեջ։

Ֆիլմի ցուցադրությունից հետո կարծիքներ հնչեցին, որ կարելի էր նաև ֆիլմում դնել ավելի սուր, ավելի ցավոտ ու այնպիսի դրվագներ, որոնք ավելի կհամոզեին դիտողին, թե ինչու չպետք է հանձնել սեփական հողը, ինչու չպետք է չհանդուրժել այս իշխանությանը, ինչու պետք է հեռացնել նրան իշխանությունից, ինչու հնարավոր չէ ներել իշխանությանն ու, ի վերջո, ինչու խաղաղության օրակարգ առհասարակ հնարավոր չէ...

Բայց փորձված ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյանը թերևս ճանաչում է իր լսարանը և
հավանաբար որոշել է այսպես տեղ հասցնել ասելիքը։ Ռեժիսորը ֆիլմերում օգտագործել է նաև վավերագրական կադրեր` 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմից ու «Դիմադրության» շարժման հանրահավաքներից։

Ինչպես ֆիլմում, այնպես էլ իրականության մեջ մի մասը դեռ հավատում է թուրքի հետ ապագային, մյուս մասն էլ՝ հետ չի կանգնում պայքարող տեսակից ու հերոսների հետ վերապրում է անցածը և ցավ ապրում... իսկ ֆիլմի ավարտին` լցվում առանց թուրքի ապագա կերտելու և կորցրածը հետ բերելու հույսով...

Դերասանների խաղը ևս անզուգական է։ Հատկապես, եթե գիտես, որ օրինակ վարչապետի դերակատար Լևս Դավթյանը, դեմ լինելով իշխանության վարած քաղաքականությանը, կերտել է այնպիսի կերպար, որը համոզում է հանդիսատեսին։

Վերջին հաշվով, ֆիլմը («Իշխանություն» և «Իշխանություն-2»֊ը միասին) դիտողին իրականում հասցնում է իշխանափոխությանը հաջորդած բոլոր իրադարձությունները` լավ ու վատ կողմերով:

Ամեն ինչ կա... անորոշություն, անելանելի թվացող պահեր, դավաճանություն, ատելություն, հուսահատություն ու միաժամանակ, համարձակություն, վճռականություն, հայրենասիրություն, միասնություն, ցասում, պայքար և կուլմինացիա, որն իսկապես ծափահարությունների է արժանի և որին դահլիճն անկեղծ ծափահարեց...

Արմինե Մկրտումյան