Ինչո՞ւ է Փաշինյանն ուզում քամել հայի վերջին կաթիլ արյունն ու ոչնչшցնել ազգը․ չի լինի պետություն՝ չի լինի պատիժ...

Անբովանդակ, աղերսալից, խղճուկ․․․ թերևս այսպես կարելի է որակել Նիկոլ Փաշինյանի ելույթը, որով նա հանդես եկավ Նյու Յորք կատարած աշխատանքային այցի շրջանակում ՄԱԿ-ի կենտրոնակայանում ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի 77-րդ նստաշրջանում։

Նրա տեքստի առաջաբանը թեթև հուսադրող էր, քանի որ նկարագրում էր ադրբեջանցիների վայրագությունները, սակայն Փաշինյանի ձայնային տեմբռն ինքնին ոչինչ չէր խոստանում։

Հայաստանի ղեկավար համարվող անձը, փաստացի իր ելույթով ապացուցեց, որ իր իշանությունը տապալվել է, որ ինքը դատարկ տեղ է ու թույլ «ղեկավար»․․

Նա չի հասկանում, թե ինչով է պայմանավորված Ադրբեջանի ագրեսիան, եթե նախորդ տարի, իր իսկ խոսքով, Ադրբեջանն օկուպացրել էր Հայաստանի ավելի քան 40 ք/կմ. տարածք․․․

Նախ, տպավորությունն այնպիսին էր, որ Փաշինյանն իր նշած տարածքը տվել է՝ մնացածը պահելու համար։ Ու հիմա «լացում է», որ Ադրբեջանն ստացել է՝ ինչ ուզել է, հիմա ի՞նչ է ակնկալում․․․ (տեքստը մոտավորապես այդպիսին էր)։

Փաշինյանը պաշտոնական և հրապարակային հարց ուղղեց Ալիևին. «Կարո՞ղ եք ցույց տալ Հայաստանի քարտեզը, որը ճանաչում եք կամ պատրաստ եք ճանաչել՝ որպես Հայաստանի Հանրապետություն։

Ինչո՞ւ եմ սա հարցնում: Որովհետև կարող է պարզվել, որ պաշտոնական Ադրբեջանի տեսակետով Հայաստանի տարածքի միայն կեսը կամ ավելի քիչն է Հայաստանի Հանրապետությունը»։

Հաջորդիվ, Նիկոլը խնդրում է ճանաչել Հայաստանի տարածքային ամբողջականությունը՝ միջազգայնորեն ճանաչված 29800 քառակուսի կիլոմետր տարածքով, որպեսզի հետո «խաղաղության պայմանագիր» կնքեն․․․

Մյուս կողմից էլ, նրա ելույթի համատեքստում ընդհանրապես խոսք չի գնում Արցախի ինքնորոշման իրավունք մասին։ Իսկ ավելի կոնկրետ, այդ մասով նրա շեշտադրությունն ուղղված է նրան, որ համաձայն է ճանաչել Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը՝ Արցախն Ադրբեջանի կազմում թողնելով և պայմանն է այն է, որ Ադրբեջանը ճանաչի ՀՀ ամբողջականությունը։

Ներողություն, ավելի ճիշտ, նա խնդրում է, մուրում, որ Ադրբեջանն այդ տարածքը ճանաչի․․․

Տպավորություն էր, որ Փաշինյանը ոչ թե Հայաստանի ղեկավարն է, այլ թշնամի երկրի լիազորված անձը, կամ սուրհանդակը, որը խնդրում է Ադրբեջանի նախագահին ներկայացնել Հայաստանի՝ իր համար ընդունելի քարտեզը․․․

Ասել է թե, Փաշինյանը թուրքի հետ սակարկում է Հայաստանի սուվերեն տարածքը․․․

Այս տրամաբանության մեջ նա կարող էր Ալիևին հարցնել նաև՝ ներեցեք, իսկ չէի՞ք բարեհաճի ասել՝ որքան բնակչություն եք դուք պատկերացնում ՀՀ սուվերեն տարածքում, որքանն է ձեր նախընտրած կամ պատկերացրած քանակը, որ կարող է ապրել Հայաստանում և ի՞նչ կարգավիճակով․․․

Սա իսկապես ցնդաբանություն է, մղձավանջ․․․

Հասարակության որոշակի զանգվածների կողմից անընդմեջ հիշատակվող «30 տարվա» պատմության մեջ Հայաստանն այսքան ընչազուրկ, այսքան նսեմացած, այսքան ստորացած, այսքան խղճուկ վիճակում չի եղել․․․

Արդեն իսկ կարելի է կանխատեսել, որ այս վիճակում անգամ, երբ Հայասատնը կորցրել է իր տարածքները՝ դառնալով մի բուռ ու տվել հազարավոր զոհեր, մեր երկրին դեռ սպասում է վատթարագույնը․․․

Փաշինյանն իր գործելաոճով ու քայլերով, հայ ազգին փաստացի կանգնեցրել է ինքնապահպանման խնդրի առաջ․․․ նրա իշխանությունը Հայաստանն ու հային տանում են ինքնաոչնչացման․․․

Իսկ թե Փաշինյան Նիկոլի ինչի՞ն է պետք քամել հայի վերջին կաթիլ արյունն ու ոչնչացնել հայ ազգը՝ կարելի է ենթադրել․ եկող իշխանությունը, դավաճանության ու կապիտուլյացիայի համար, նրան պատասխանատվության կենթարկի. չի լինի պետություն՝ չի լինի պատիժ...

Արմինե Մկրտումյան