Ինչո՞ւ հանկարծ այս շրջանում Վարդանյանը հիշեց, որ հայ է, բարեգործ ու պետք է հրաժարվել ՌԴ քաղաքացիությունից

Գործարար Ռուբեն Վարդանյանը հայտարարել է, որ հրաժարվում է ՌԴ քաղաքացիությունից և որոշել է բնակություն հաստատել Արցախում: 

Նրա հայտարարությանը զուգահեռ սկսեցին լուրեր պտտվել, որ Վարդանյանն առաջիկայում նշանակվելու է Արցախի պետնախարար։

Ռուբեն Վարդանյանն ինքը ծիծաղով մոտեցավ իր՝ պաշտոն ստանձնելու մասին լուրին, սակայն, այնուամենայնիվ, բաց մնաց հարցը, թե ինչու է հրաժարվել ՌԴ քաղաքացիությունից ու եկել, ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս, Արցախ, որտեղ այս պահին սահմանային լարված իրավիճակ ու տարածքային վեճեր են: 

Նախ, արդարության համար նկատենք, որ այս օրերին, երբ Ռուսաստանի գործերը, կամ, ավելի կոնկրետ ՌԴ-ում գործունեություն ծավալող գործարարների գործերը, մեղմ ասած, վատացել են՝ կապված սանկցիաների հետ, շատերն են գալիս Հայաստան։

Այս օրերին անգամ ռուս գործարարներն են ձեռք բերում Հայաստանի քաղաքացիություն՝ ապահովագրելով իրենց բիզնեսը։ Վարդանյանն էլ ՌԴ քաղաքացիությունից հրաժարվում է, որ այդ պատժամիջոցներից ազատվի։

Իսկ այն, որ Ռուբեն Վարդանյանը հրաժարվել է ՌԴ քաղաքացիությունից, դրա պարզ պատճառն այն է, որ Հայաստանում օրենքն արգելում է պետական ​​ծառայողներին երկքաղաքացիություն ունենալ և ունեցվածք ունենալ արտերկրում․․․

Իսկ Վարդանյանը չի պատրաստվում հրաժարվել ո՛չ մեկից, ո՛չ մյուսից․․․

Ռուբեն Վարդանյանը պատրաստվում է Ռուսաստանում իր ունեցվածքը փոխանցել ընտանեկան հիմնադրամին։ Նրա ակտիվները տնօրինում է ընտանիքի գրասենյակը։

Նա ինքը իր հարցազրույցում խոստովանել է, որ «քաղաքացիություն չի փոխում, քանի որ շատ բաներ չի կարողանա անել»։

Իհարկե, պետական ​​պաշտոն զբաղեցնելու համար, նա, ըստ ՀՀ սահմանադրության, պետք է առնվազն 4 տարի ապրի ՀՀ-ում, բայց չի բացառվում, որ այս օրենքը մինչ այդ կամ փոփոխության ենթարկվի, կամ շրջանցվի, ինչպես օրինակ դա եղավ ՀՀ նախկին նախագահ Արմեն Սարգսյանի դեպքում։

Իսկ մինչ այդ, Ռուբեն Վարդանյանը բարեգործություններ կանի, կփորձի սիրաշահել արցախցիներին ու աստիճանաբար «կառնի» նրանց ձայները։

Հարց է առաջանում նաև, թե ինչո՞ւ հանկարծ այս շրջանում, երբ Արցախի 75 %-ից ավելին հանձնվել է թշնամուն, Վարդանյանը հիշեց, որ հայ է, բարեգործ ու արցախահայությունն իր կարիքն ունի։

Արցախն այսօր ծանր վիրավոր է։ Այնպես որ, անգամ ամեն մի չնչին օգնություն, արցախցիների համար անհարժեշտություն է։ Վարդանյանի համար այդ վիճակը հարմար առիթ է՝ պահ օգտագործելու և երկիրն իր ձեռքը վերցնելու համար։

Սակայն Արցախը Վարդանյանի համար բուն նպատակ չէ․ շահարկելով արցախցիների խոցելիությունը, հարցն ու անցնելով Արցախի վրայով՝ գործարար Վարդանյանը, որոշ տեղեկություններով, նպատակ ունի ձեռքն առնել Հայաստանի ղեկը․․․

Պատահական չէր նաև Ռուբեն Վարդանյանի հարցազրույցը Արցախի Հանրապետության հռչակման օրը, երբ ՀՀ ողջ լրատվական դաշտն Արցախում էր և հարմար առիթ էր փիառվելու համար:

Այլ կերպ ասած՝ Վարդանյանի ախորժակը մեծ է, ու ՌԴ-ի քաղաքացիությունից հրաժարվելն էլ՝ ոչ ինքնանպատակ։ Այլ հարց է, թե նրան օգտագործող «ձեռքը» որ պահին կորոշվի ազատվել Վարդանյանից․․․

Արմինե Մկրտումյան