Մեր մեռնող հայրենիք ու տիկնոջ վարդագույն խաղալիք

Հայաստանում ԵՄ դեսպան տիկինը, ում լուռ համաձայնությամբ Հայաստանում տոտալ ոստիկանապետություն է հաստատվել, Թվիթերի իր միկրոբլոգում լուսանկար է հրապարակել՝ «լվացքի օր՝ Երևանում» կից գրությամբ:

Դեսպան տիկինը, այստեղ մեծ ուշադրություն, լվացքի լուսանկար է հրապարակել՝ գունավոր, գեղեցիկ փափուկ խաղալիքների լվացքի լուսանկար:

Ամեն ինչ շատ ծիծաղելի կլիներ, եթե այսքան ողբերգական չլիներ:

Այս օրերին նույն Երևանում իր հովանավորյալ Փաշինյան Նիկոլը տոտալ բռնապետություն է հաստատում՝ քաղաքական հայացքներով պայմանավորված՝ մարդկանց գլխին գործեր կարում, որոշ դեպքերում չնչին պատճառներով մարդկանց տանում կալանքի, դե իսկ ոստիկանների գործողությունների մասին խոսելն արդեն իսկ ժամանակի վատնում է. բազում-բազմաթիվ ցուցարարների կոտրված ձեռքերն ու ոտքերը, ատամներն ու կողոսկրերը վկա:

Իսկ պատկերացնո՞ւմ է այս կինը, թե ինչպիսին կլիներ իր հայրենի Գերմանիան, կամ կլինե՞ր, թե՞ չէր լինի, եթե պատերազմում պարտված Հիտլերը շարունակեր ղեկավարել այն, ավելին՝ ոստիկանության տասնյակ հազարավոր ուժեր հաներ՝ ծեծուջարդի ենթարկելով գերմանացիներին: Թերևս առնվազն պատուհանից փափուկ խաղալիքները չէ, որ կնկարահաներ, նույնիսկ եթե պաշտոնյա չլիներ:

Եվ քանի որ Հայաստանը Գերմանիան չէ, առավել ևս Վիկտորինի հայրենիքը չէ, կարելի է աչքերը փակել ու թքել ամեն տեսակ ժողովրդավարության վրա, հատկապես երբ այդ ճանապարհին վերջնանպատակը ոչ թե Հայաստանում ժողովրդավարություն կամ դրա նման այլևայլ հիմարություններ հաստատելն է, այլ նույն Գերմանիայի և ընդհանրապես հավաքական Արևմուտքի թշնամի Ռուսաստանին այս տարածաշրջանից դուրս մղելը:
Այս տիկինն էր, որի մասնակցությամբ ֆորում էր տեղի ունենում՝ ժողովրդավարության մասին, իսկ դռների հետևում ժողովրդավարությունը պարզապես բռնաբարվում էր՝ թե՛ ընդդիմությանը, թե՛ իշխանության թրի տակով չանցած լրատվամիջոցներին թույլ չէին տալիս ներս մտնել ու տհաճ հարցեր բարձրացնել ոտքի տակ կոխկրտվող ժողովրդավարության մասին: Այդպես լավ էր՝ ջան ասացին, ջան լսեցին: Յուրայիններով: 

Վերջին տարիներին Հայաստանն ու Արցախը դաժանագույն փորձությունների միջով են անցնում: Արցախի գլխին ֆոսֆորային ռումբեր էին թափվում, բայց այս կնոջ մասին որևէ մեկը չէր լսում, իսկ այս օրերին, երբ թուրք ենիչերիների վարքագիծ որդեգրած ոստիկանությունը ծեծում է պատերազմի հերոսներին, կինը զբաղված է ԼԳԲՏ-ների քարոզով ու պաշտպանությամբ: 

Եվ ուրեմն, այո, Երևանում հաստատապես լվացքի օրեր են, և ոչ միայն օրեր, այլև տարիներ. այս և համանման տիկնայք ձեռքով ու մեծ խնամքով լվացել ու արդուկել են հայ ազգի ուղեղը:

NEWSPRESS.am