Այսօրվա շարժման կազմակերպիչները իրականում աննախադեպ բան են անում. նրանք իշխանությունը խլում են թուրք-անգլո-ամերիկյան դաշինքից. Արտյոմ Խաչատուրյան

Արտյոմ Խաչատուրյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Այսօրվա շարժման կազմակերպիչները, հավանաբար, չեն գիտակցում, թե ինչի մեջ են թաթախվել, ինչ են անում իրականում: Նրանք փաշինյան նիկոլ չեն հեռացնում, նրանք Հայաստանի թրքացումը չեն կանխում, նրանք իրականում աննախադեպ բան են անում՝ Արտյոմ Խաչատուրյանանգլոսաքսերից:

Չի եղել աշխարհում դեռ նման բան.

Արևմուտքը ռեժիմներ է փոխում հետխորհրդային (և ոչ միայն) տարածքում, դարձնում այդ պետությունները հակառուսական կենտրոններ և երբեմն «տառաններ» (Ուկրաինայի, Վրաստանի դեպքում), բայց դեռ ոչ ոքի չի հաջողվել իշխանությունը նրանց ձեռքից հետ վերցնել:

Հայաստանում այդ ֆենոմենալ երևույթը առաջին անգամ է տեղի ունենում:
Իսկ ի՞նչ եք կարծում, ամերիկացիները կհամաձայնե՞ն զիջել իրենց ռեժիմը՝ զրկվելով տասնյակ տարիների ընթացքում բուծած գործակալական ցանցից: Իհարկե, ոչ: Իսկ ի՞նչ կանեն՝ կանխելու համար ռեժիմի տապալումը: Կարող եմ ասել, որ ամերիկացիք, քանի որ չունեն որևէ արգելակ, կդիմեն ամեն ինչի: Ցանկացած հանցագործություն, լինի դա զանգվածային սպանդ («небесная сотня»-ի կարգի), թե բիոլաբորատորիաներից վտանգավոր նյութերի արտահոսք, ցանկացած ստորություն նրանցից կարելի է սպասել:
Ըստ այդմ, պետք է զգոն լինել և չտրվել գալիք պրովոկացիաներին, իսկ դրանց կատարման դեպքում անսպասելի դաժան հարված հասցնել:

Օրինակ, եթե վաղը ամերիկյան դեսպանի հրահանգով Երևանում սկսեցին կրակել (ասենք, պրն գռզոյի բանդաները)՝ մեղքը բարդելով ընդդիմության վրա, ապա մեր պատասխան քայլը պետք է լինի ադեկվատ, ասենք, էլիտար գրանտակերների վնասազերձումը: Ի դեպ, հենց այդ էլիտարներն են այսօր փաշինյան նիկոլի հիմնական հենարանը, ավելի կարևոր, քան ոստիկանությունը:

Փորձեք գիտակցել դրանց (բարսեղյան լևոն, սաքունց արթուր, իոաննիսյան դանիել, սաֆարյան ստոպիկ, որը երեխայի կոշիկ էր տարել ամերիկյան դեսպանին 2008-ին և ասել, թե Քոչարյանն արդեն երեխա է սպանում, պետրոսյան դավիթ, «հեղափոխության պահապաններ» վիժվածքախումբ և այլք) ստորությունն ու բարոյականության ի սպառ բացակայությունը, և կհասկանաք, թե ինչ դժվար խնդիր է լուծվում այսօր Հայաստանում, այն է՝ հանրապետության իշխանության խլումը թուրք-անգլո-ամերիկյան դաշինքից:
Դա Սերժ Սարգսյանն էր, որ թքեց ու հեռացավ, գնաց տուն:

փաշինյան նիկոլը Սերժ Սարգսյան չէ՝ ի ծնե չունի նամուս, պարկեշտություն, տղամարդկություն, բացի այդ, նա տուն էլ չի կարող գնալ՝ կամ դրա լեշը կփռեն փողոցում զոհվածների հարազատները, կամ դրան կփակեն ԿԳԲ-ի խցում, եթե հասցնեն: Ըստ այդմ, իշխանությունից զրկվելը փաշինյան նիկոլի համար կյանքի ու մահվան հարց է, նշանակում է՝ նա կպայքարի մինչև վերջ: Եվ դաժան կպայքարի, քանզի պաշտպանված է ամերիկյան դեսպանի ողջ հզորությամբ:

Կկարողանա՞նք հաղթահարել այս չարիքը:

Այլընտրանք չկա, ամեն ինչ պետք է անել փաշինյան նիկոլի գրանտակերական-գործակալական ռեժիմը տապալելու համար, հակառակ դեպքում մենք ստիպված կլինենք լքել Հայաստանը: Քանի որ սրանց մնալու դեպքում այս երկիրը ապրելու տեղ չի լինի…»