Եթե ուսանողությունը 2018-ին կանգնեց լավ երկիր ունենալու համար, ապա հիմա պարտավոր է ոտքի կանգնել երկիրը չկորցնելու համար․ Հուսիկ Արան ուսանողներին կոչ է անում ոտքի կանգնել (տեսանյութ)

Ազատության հրապարակում ընթացող ակցիային մասնակցող բանաստեղծ Հուսիկ Արան՝ Ֆելիքս Եղիազարյանը, NEWSPRESS.am-ի հետ զրույցում կոչ արեց ուսանողներին միանալ ընթացող պայքարին։

Նա օրինակ բերեց 1988թ․-ի շարժումը, որի շարժիչ ուժը հենց երիտասարդներն էին, ուսանողությունը։ Ընթանում էին դասադուլներ, նստացույցեր, որոնց մասնակիցներից մեկը հենց ինքն է եղել։

«2018թ․-ին, երբ սկսվեց «Թավշյա հեղափոխություն» կոչվածը, դարձյալ հաղթանակի նշույլներ երևացին, ելքը երևաց, երբ ուսանողությունը կանգնեց ոտքի։ Այդ ժամանակ իսկապես ուսանողությունը հարցադրում ուներ, ուզում էր ավելի լավ երկիր ունենալ, ուզում էր ավելի լավ պայմաններում ապրել, բարեկեցիկ և այլն։ Մենք այսօր արդեն մեր պետականությունն ենք կորցնում։ Մենք Արցախ աշխարհն են կորցրել և շարունակում ենք մնացածն էլ կորցնել։ Գիտեք՝ Արցախը կորցնելով՝ կորցնում ենք նաև Հայաստանը։ Պետականության հիմքում դրված է Արցախի ինքնորոշումը։ Այսօր մենք կանգնած ենք վտանգի առաջ։ Եվ այսօր ուսանողությունը դարձյալ պետք է ոտքի կանգնի, որովհետև Հայաստանի ապագան երիտասարդությունն է, ապագա Հայաստանի ճակատագիրը որոշողը դարձյալ երիտասարդությունն է։ Ուղղակի ուզում եմ կոչ անել դուրս գալ այս օրհասական, ճակատագրական պահին, որպեսզի մենք մեր ձեռքերով փրկենք մեր երկիրը միասին։ Եթե մենք 2018-ին ուզում էինք լավ ապրել, լավ պետություն ունենալ, ապա այսօր պետք է պայքարենք, որ պետությունը, պետականությունը չկորցնենք։ Եթե ուսանողությունը կանգնեց լավ երկիր ունենալու համար, ապա հիմա պարտավոր է ոտքի կանգնել՝ երկիրը չկորցնելու համար: Կանգնենք և փրկենք մեր երկիրը թրքացումից, փրկենք ուղղակի թշնամուն հանձելուց, որը մեկ վայրկյան առաջ չի վարանելու հողը, հայրենիքը մեզանից խլելու համար»,- ասաց Հուսիկ Արան։

Նրա խոսքով և՛ ինքը, և՛ բոլորը թշնամուն լավ են ճանաչում, ուստի պետք չէ հույսեր փայփայել՝ խաղաղության հետ կապված։ Եթե ուզում ենք խաղաղություն, ապա պետք է ուժեղ լինենք։ Եվ եթե ուզում ենք հարատև խաղաղություն, ապա պետք է ունենանք զինված բանակ։ Մեր խաղաղությունը մեր ուժի, մեր բռունցքի մեջ է։ Եվ սա հազարամյակներով է ասվել։ 

Հարցին, թե ուսանողությունը չի՞ գիտակցում պահի լրջությունը, թե՞ մոբիլիզացնող ուժ չկա, Հուսիկ Արան նշեց․ 

«Ես կարծում եմ՝ ուսանողները գիտակցում են։ Ես հաճախ եմ խոսում ուսանողների հետ, հանդիպում, շփվում, երբեմն ինձ որպես պոետ հանդիպումների են հրավիրում։ Ինչ-որ ուժ պետք է կոորդինացնի, մոբիլիզացնի և կազմակերպի այս ամենը։ Ես վստահ եմ՝ ուսանողությունը պատրաստ է իր վերջին ուժը, ճիգը ներդնել իր պետությունը, պետականությունը, հայրենիքը փրկելու համար։ Ուղղակի այդքանն է պետք․ համախմբեն, դուրս գան բուհերից, դասադուլներ անեն փողոցներում հրապարակներում և ասեն, որ Արցախը մեր երկիրն է, մեր տարածքն է։ Չմոռանանք, որ Մաշտոցն իր առաջին դպրոցները բացել է հենց Արցախում։ Այն ժամանակ ադրբեջանցի էլ չկար։ Ընդհանրապես թուրք հասկացություն էլ չկար։ Եթե պատմությունը թերթենք, կտեսնենք ամեն ինչ, որ Արցախը միշտ հայկական է եղել և վստահեցնում եմ, որ լինելու է հայկական։ Մենք այլընտրանք չունենք։ Այլընտրանքն այս փոքրիկ պատառը՝ Մեծ Հայքից, Փոքր Հայքից մնացած զրկվելն է»։ 

Հարցին, թե ունեք բանաձև Արցախը  հայկական պահելու, գրողը նշեց, որ Արցախը հիմա էլ հայկական է։ Արցախը ճանաչվել է ՄԱԿ-ի բանաձևով, միջազգայնորեն արդարացված և պատճառաբանված է։ Արցախն անօրինական ոչինչ չի արել։

«Մենք 1988 թ-ից մինչ օրս ոչ մի անօրինական բան չենք արել, թե հիմա իշխանությունները ոնց են փորձում ծուռ հայելու մեջ ներկայացնել, չեմ կարող ասել։ Այդպես չի եղել: Ուղղակի պետք է ուժեղ լինենք, պահենք ու պահպանենք Արցախը, ճանաչենք Արցախի անկախությունը, մեր ժողովրդի ինքնորոշումը։ Ի վերջո, ամեն հողի վրա ապրող ժողովուրդ՝ անկախ ազգությունից, ինքնորոշվելու իրավունք ունի թե՛ ըստ ՄԱԿ-ի, թե՛ ըստ միջազգային հանրություն կոչվածի։ Մենք որևէ հակաքայլ չենք արել, որպիսին այս իշխանություններն ուզում ենք ներկայացնել»,- ասաց Հուսիկ Արան և հույս հայտնեց, որ պայքարին էլի քաղաքացիներ կմիանան, քանի որ մենք լավ հասկանում ենք, որ ոչ միայն Արցախն ենք կորցնում, այլ նաև Հայաստանը։ Թշնամին և՛ Սյունիքում է, և՛ Գեղարքունիքում, և անգամ չի վարանում առաջ գալ։

Հեղ՝ Աստղիկ Հովհաննիսյան