Հովվի դիմացից ադրբեջանցի զինվորները փորձել են ոչխարները տանել

2020թ․ նոյեմբերի դրությամբ Արցախի Մարտունու շրջանի Մյուրիշեն համայնքում ավելի քան 300 խոշոր եղջերավոր անասուն կար, հիմա՝ ուղիղ 10 անգամ պակաս՝ շուրջ 30 գլուխ։ 2020թ․ ադրբեջանական ագրեսիայից հետո գյուղի արոտավայրերը հայտնվել են թշնամու ուղիղ նշանառության տակ՝ սահմանային գոտուն շատ մոտ։

«Արոտավայրերը գյուղի ձախ՝ բարձրադիր հատվածում են, որտեղ տեղակայված են ադրբեջանցիները։ Մի քանի դեպքեր են եղել, որ հովվի դիմացից ադրբեջանցի զինվորները փորձել են ոչխարները տանել։ Եղել է՝ մոտեցել են գյուղին, փորձել կով տանել։ Դրա համար մարդիկ ստիպված կա՛մ վաճառել են, կա՛մ մորթել անասուններին։

Հատկապես գարնանն ու ամռանն այստեղ խոշոր եղջերավոր անասուն պահելն անհնար է դարձել»,-«Փաստինֆո»-ի հետ զրույցում ասում է Մյուրիշեն համայնքի ղեկավար Բորիկ Մեժլումյանը։

Թշնամու դիրքերից դիտարկվում են ոչ միայն գյուղին պատկանող արոտավայրերն ու դաշտերը, այլև՝ տները։ Համայնքապետն ասում է՝ գյուղում ցանկացած շարժ ադրբեջանցիները դիտարկում են։ Տներից մինչև թշնամու դիրքեր 700-1000 մետր է։ Համայնքապետի խոսքով՝ որևէ բլրակի կամ թփի հետև պետք է մտնես, որ չդիտարկվես թշնամական դիրքերից։

Գյուղից դեպի մայրաքաղաք Ստեփանակերտ տանող ճանապարհի որոշ հատվածներ ադրբեջանական դիրքից ընդամենը 400 մետր հեռավորության վրա են։

«Երեկոյան ժամերին մեր գյուղը տաքսի չի գալիս։ Որքան էլ շատ գումար ես առաջարկում, հրաժարվում են, չեն գալիս»,-ասում է Մեժլումյանը։

Գյուղի ու ադրբեջանական դիրքերի միջև սահմագոտին ձգվում է մոտ 15 կմ։ Հարևան Հարավ գյուղից միչև Ավդուռ՝ գյուղի վերևի հատվածում, 7-8 դիրք ունեն դրած ադրբեջանցիները»,-ասում է համայնքապետը։

Այդ դիրքերից կրակոցներ թեկուզ հաճախակի չեն լինում, բայց վտանգը ցանկացած պահի կա։ Մեժլումյանն ասում է՝ վերջին անգամ մոտ մեկուկես ամիս առաջ են կրակել․ մեր դիրքերի ուղղությամբ էին կրակ բացել։ Ադրբեջանցիների սադրանքներին գյուղացիները քաջածանոթ են․ զգոնությունը ոչ մի դեպքում չեն կորցնում։