«Զանգեզուրի միջանցքը» Սյունիք ներխուժելու, այնուհետև ամբողջ Սյունիքը զավթելու քաղաքակիրթ ձևակերպում է. Ռուբեն Մելքոնյան

Խոսում են մարդիկ, որոնք գիտելիքների մինիմալ պաշար էլ չունեն Թուրքայի մասին, իրավունք չունեն նման տգետ ձևակերպումներ անել: «Հաշտեցում Բայրաքթարների տակ» թեմայով քննարկմանն ասաց ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան, պատմագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Ռուբեն Մելքոնյանը։

Նա ընդգծեց, որ թուրքական հասարակության ընկալման մեջ հայը, Հայաստանը թշնամի է առնվազն 100 տարի։ Մելքոնյանը վստահ է, որ Թուրքիայի այս իշխանության մոտ էլ որևէ բան չի փոխվել, եթե նույնիսկ փոխվել է՝ դեպի վատը։

«Հայաստանը, լինելով թուրքական թիրախ, այնուամենայնիվ, անցնող տասնամյակներում կարողացել է արժանապատվորեն իրեն պահել, չգնալ թուրքական տարատեսակ նախապայմաններին, պահել է իր երկրի արժանապատվությունը, դրա շնորհիվ ավելի մեծ հարգանք, ավելի մեծ գործոնի դեր է ունեցել, քան այս պարտվողական, հաշվետվողական տրամադրությունների կոնտեքստում»,- ասաց Մելքոնյանը։

Նրա ներկայացմամբ, Հայաստան-Թուրքիա հարաբերություններում երկու կոմպոնենտ կա. առաջին՝ սահմանների բացում և դիվանագական հարաբերություններ ունենալ, երկրորդ՝ հաշտության գնալ, որը վերաբերում է տարատեսակ խնդիրներին՝ Հայոց ցեղասպանության, պատմական տարբեր խնդիրներ, Արցախի և այլն։

«Այս երկու կոմպոնենտները պետք է առանձնացնել, բայց ստացվում է այնպես, որ այսօրվա իշխանական քարոզն այնպիսին է, որ այս երկուսը միացնում են իրար՝ Հայաստանի և Թուրքիայի միջև սահմաններ բացեն, դրա դիմաց Ցեղասպանության, Արցախի, Կարսի պայմանագրի հարցեր լուծել շատ արագ ու վերջացնել։ Օրինաչափորեն էլ այդպես չի կարող լինել, քանի որ երկու հասարակությունների միջև կա խորքային, դարավոր կարծրատիպեր, մոտեցումներ։

Մելքոնյանը նշեց, որ Թուրքիայի առաջ քաշած երեք նախապայմանների հարցում նույնպես որևէ դրական փոփոխություն չկա, դրանց ավելացել են նորերը։

Թուրքագետը հիշեցրեց Էրդողանի հայտարարություններից մեկը, որ Թուրքիայի և Հայաստանի միջև հարաբերություններ կհաստատվեն, երբ Հայաստանը դադարեցնի անցյալի հիման վրա թշնամանքի տարածումը։

Նոր ավելացած նախապայմանը, Մելքոնյանի խոսքով, «Զանգեզուրի միջանցքն է», որի մասին խոսվում է նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի կողմից ընդունված «Շուշիի հռչակագրում»։

«Սա Սյունիք ներխուժելու, այնուհետև ամբողջ Սյունիքը զավթելու քաղաքակիրթ ձևակերպում է, այստեղ տեսնել տնտեսական որևէ բան, ուղղակի բացահայտ կեղծիքեր են»,- նշեց նա։