Մի հանձնվիր` խայտառակվիր մինչև վերջ... Լուլուի ներողության տեքստը նույնքան խայտառակ է, որքան նրա հռհռոցը Եռաբլուրում

ԱԺ ՔՊ֊ական պատգամավոր Լուսինե Բադալյանը, ով հայտնի է նաև Լուլու անունով, հունվարի 28-ին` Հայոց բանակի կազմավորման օրը, Եռաբլուրում, իր հռհռալուց 3 օր անց, որոշել է ներողություն խնդրել։

Այստեղ, իհարկե, խնդիրը ոչ միայն նրա ուշացած ներողությունն է, այլև այդ ներողության տեքստի ձևակերպումը։ 

Նախ, իր ակնհայտ լիաթոք քրքիջը, կամ ավելի մեղմ ասած, հռհռոցը` նա որակել է ընդամենը որպես «լայն ժպիտ»։

Իհարկե, բավականին վիճելի հարց է, թե արդյոք կարելի է այդ անզուսպ ծիծաղն անվանել ժպիտ։ Դա մի կողմից, մյուս կողմից էլ Լուլուն փորձում է մանիպուլացնել` նշելով, որ այդ օրը բանակին փառաբանելու օրն էր։

Իհարկե` բանակին պետք է փառաբանել, բայց համապատասխան տեղում ու համապատասխան արարողակարգով, ոչ թե հայրենիքի համար մղված մարտերում զոհված հերոսների գերեզմանի մոտ «լայն ժպտալով»...

Լուլուն նաև նշում է, թե իբր իրեն «գաղտնի են նկարել...»...

Դուք իսկապե՞ս կարծում եք, թե սա լուրջ պատճառաբանություն է...

Նախ, անկեղծ լինելու համար պետք է նշել, որ Լուլուն հեռուստատեսությունից հեռու մարդ չէ և գիտի, որ եթե մոտակայքում, իսկ ավելի կոնկրետ դեմ դիմաց կա տեսախցիկ, ապա այն պետք է նկարի։

Սա իր հերթին, մյուս կողմից էլ, ենթադրենք նա չէր նկատել տեսախցիկը, ուրեմն կարելի՞ էր հռհռալ, ուրեմն միայն տեսախցիկների դիմա՞ց է պետք կեղծ դիմակ հագնել...

Ու վերջապես, եթե անգամ ինչ֊որ ջերմ պատմությունն է եղել լայն ժպիտի (հռհռոցի) պատճառը, ապա պետք է հասկանար, որ սխալ վայրում ու սխալ ժամանակ են «ջերմացրել» իրեն...

Մի խոսքով` ավելի լավ էր Լուլուն շարունակեր լռել, ոչ թե այս ստորացուցիչ տեքստով փորձեր մոնիպուլացներ ու ավելի վատացներ իր` առանց այն էլ հիմար վիճակը...

Այստեղ են ասել` մի հանձնվիր` խայտառակվիր մինչև վերջ...

Արմինե Մկրտումյան