Ներիր Նոյս, որ խաբեցի... ներիր իմ սիրտ, որ չեմ ապրում առանց քեզ… ներիր, որ չեմ կարողանում ներել` քեզ մեզնից խլողին... զոհված Նոյ Թևոնյանի մոր գրառումը

Նոյս Էսօր 19-ն ա, սիրտ պիտի գաս, է'... ասում էիր` 17544 ժամ ա, արագ կանցնի, շատ չի: Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է Արցախյան 44֊օրյա պատերազմում զոհված հերոս Նոյ Թևոնյանի (Ռազվետկի Պոնչ) մայրը` Սաթի Թևոնյանը։

Նա մասնավորապես նշել է.

«Անցավ, է', սիրտ 17544 ժամը, արի…

Ցավոք չես գալիս ու ինչքան էլ սպասեմ` էլ չես գա…

Դու հիմա ամենուր ես, հոգի՛ս…

Դու իմ ամեն վայրկյանն ես, Նո՛յ…

Գիտեմ, որ տեսնում ես ու լսում, ու ուզում եմ ասել, ների՛ր…

Ներիր իմ սիրտ, որ խաբեցի, ես համոզված էի, որ Աստված իմ խնդրանքը չի մերժի:

Հարցրեցիր` հիմա ինձ բա՞ն ա լինելու, խաչս մնացել ա պոստում: Ասեցի չէ կյանք, ի՞նչ ես խոսում, գիտես, որ Աստված միշտ իմ խնդրանքները կատարում ա, իսկ ես խնդրել եմ իմ պահապան հրեշտակին ուղարկի քո մոտ, բան լինի պիտի ինձ լինի, ոչ թե քեզ… բայց փաստորեն խաբեցի… Աստված չլսեց իմ աղերսը…

Ների՛ր

Ներիր հոգիս, որ այլեւս չեմ ներում սխալն ու չարը: Գիտեմ, որ քո սրտով չի, դու ինձ չէիր թողնում, որ վատ մարդուն վատով պատասխանեմ, ու միշտ ասում էիր “դե լավ հա, մարդ են, սխալվում են, ների “, իսկ ես այլեւս չեմ կարող ներել չարը…

Ներիր հոգիս, որ չեմ ներում տղային, ով 7 տարի քո ընկերն էր ու կռվի ժամանակ լուրեր ես փոխանցել ընտանիքին, վիրավոր հանել ես դրել բժիշկների մեքենան… Ներիր, որ ես իրեն չեմ ներում… ինքը քեզ այլեւս ընկեր չի…

Ների՛ր...

Ներիր, որ չեմ կարողանում ներել քեզ մեզանից խլողին: Գիտեմ դու անգամ նրան կներեիր, բայց ես անկարող եմ: Հակառակը ուզում եմ բարձրաձայնել, թե ինչպես այդ հրամանատարը հանուն մեդալի հզոր տղերքին տարավ դեպի մահ ու միանգամից հիշում եմ քո խոսքը, որ միշտ ականջներիս մեջ ա “ներիր”...

Չէ սիրտ, չեմ բարձրաձայնում, միայն նրա համար,որ դու կասեիր “ներիր”..

Ների՛ր, որ չեմ ներում չարը…

Ու ներիր սիրտ, որ մեկ-մեկ չեմ դիմանում, լաց եմ լինում, փորձում եմ ուժեղ լինել… Գիտեմ, ոնց չես ուզում կոտրվեմ.

Ների՛ր սիրտ, որ չեմ ապրում առանց քեզ…

Պաշտում եմ քեզ ու ապրում միայն քո գոյության հավատով…»