Տոնածառ ջան, տոնածառ, ինչ նույնն ես, թանկ ու պայծառ

Յուրաքանչյուր  Ամանորի նախաշեմին, ավանդույթի համաձայն, Երևանի սրտում՝ Հանրապետության հրապարակում  մետաղյա հիմքի վրա ճյուղ առ ճյուղ հավաքվում է հանրապետության գլխավոր տոնածառը։ Տոնածառահավաքը տևում է մի քանի օր ու շաբաթ։ Քաղաքապետարանն այս իրադարձությանը մոտենում է ամենայն «լրջությամբ ու պատասխանատվությամբ»։ «Հատուկ ուշադրություն է դարձվում «դիզայնին ու շքեղությանը»։ Քաղաքային բյուջեից էլ ամեն տարի կլորիկ մի գումար է մսխվում ամանորյա տոնածառն «առավել գրավիչ ու գեղեցիկ, տոնական միջոցառումներն էլ՝ ավելի շքեղ ու հետաքրքիր դարձնելու» համար։ Սակայն…

Ամեն տարի՝ կրկնվում է նույնը։ Ամեն տարի նույն կառուցվածքով  նույն ոճով,  նույն խաղալիքներով ու նույն լույսերով զարդարված  տոնածառ, նույն օրը, նույն ժամին, նույն  հանդիսավորությամբ Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանի ձեռամբ վառվող տոնածառի լույսեր…

Կարծես երևանցին հայտնված լինի տեղապտույտի մեջ։ Փոխվում է միայն տարեթիվը։ Իսկ հանդիսությունների վայրն ու իրավիճակը մնում են նույնը ու  յուրաքանչուր տարի նորի փոխարեն հրամցվում է նույնը։ Միայն արձանագրված թվերն են թղթի վրա փոխվում, իրականում՝ չփոխելով ոչինչ։

Ըստ այդմ՝ այս տարի գլխավոր տոնածառի խաղալիքների թիվն իբր թե ավելացել է. դրանք 250-ից  հասցվել է 500-ի,  լուսադիոդային լամպերն էլ դարձել են 38.000՝ ավելի լուսավորելով մեր աչքին թոզ փչողների տրամադրությունը։

Եթե հարգելի քաղաքապետն իր արբանյակներով  կարծում է, թե երևանցին կույր է,  զրկված է հիշողությունից ու տարրական ճաշակից` սխալվում է։

Իսկ գուցե իրե՞նց հիշողությունն է մթագնվել յուրաքանչուր տարի այս իրադարձության համար դուրս գրվող միլիոնների քանակից…

Ուստի, այն թարմացնելու համար բազմազավակ քաղաքապետ հայրիկին  խորհուրդ կտանք մի քանի տարի շարունակ իր բալիկների հետ միասին լուսանկարվել այդ նույն տոնածառի մոտ, իսկ  հետո, համեմատության համար, այդ լուսանկարները շարել իրար կողքի։ Արդյունքը գիտենք, թե ինչ կլինի…

Սիրո՞ւն չէ, չէ՞, պարոն քաղաքապետ։ Բոլորովին սիրուն չէ։