Համանման իրավիճակ դիտարկելի էր նաև 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ընդառաջ

Քաղաքական վերլուծաբան Վարդան Բալյանը գրում է.

«Դիմում եմ իմ բոլոր ընկերներին ու յուրաքանչյուրին

Վերջին մի քանի օրերի տվյալների վերլուծությունը որևէ կասկած չի թողնում այլևս, որ թշնամին նախապատրաստում է ինֆորմացիոն լայնածավալ օպերացիաների համալիր գործողությունների իրականացում, որի նախապատրաստությունը ընթանում է մեծ թափով: Համանման իրավիճակ դիտարկելի էր նաև 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ընդառաջ:

1991 թվականին Իրաքում Փոթորիկ անապատում օպերացիայի ընթացքում ամերիկացիներն առաջին անգամ սկսեցին ակտիվորեն կիրառել տեղեկատվական տեխնոլոգիաները որպես մարտական գործողությունների միջոց: Այսօր արդեն աշխարհի համարյա բոլոր առաջատար բանակների կազմում գործում են ինֆորմացիոն զորքեր հակառակորդի դեմ արդյունավետ ինֆորմացիոն պատերազմ վարելու գործառույթով: 2020 թվականին Արցախյան պատերազմի ժամանակ մենք դիտարկում էինք համալիր ինֆորմացիոն գրոհներ ադրբեջանա-թուրքական համապատասխան զորքերի կողմից: Մեր նկատմամբ թշնամու ինֆորմացիոն բացարձակ գերազանցությունը, մասնավորապես, ադրբեջանական և հայկական տեղեկատվական տիրույթներում մեծապես ազդեցին պատերազմական արդյունքի վրա:

Ու ինֆորմացիոն պատերազմը նոյեմբերի 9-ի հայտարարությունով ոչ թե դադարեց, այլ ադրբեջանա-թուրքական տանդեմը ավելի մեծ հնարավորություններ տվեց լուրջ հաջողությունների հասնել գրոհի առարկա մեր երկրի բնակչությանը իրենց կամքին ենթարկեցնելու առումով: Կարծում եմ, սոցցանցային տիրույթում այդ դիտարկելի է նույնքան ընդգծված, որքան վերջին խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ:

Ադրբեջանցիների ու թուրքերի նպատակը մեր դեմ վարվող ինֆորմացիոն պատերազմում առավել քան ակնհայտ է՝ ստանալ ոչ միայն քաղաքական և ռազմական, այլև զգայական և սոցիալական առավելություն իրենց նպատակներին համապատասխան որոշումներ կայացնելուն պարտադրելու միջոցով:

Չեմ կարծում, որ իմաստ ունի այս գրառման շրջանակներում անդրադարձ կատարել, թե ի՞նչ որոշումներ են մեզ պարտադրվում հիմա: Մենք պետք է հասկանանք, սակայն, որ մեր ներկա իշխանությունը Փաշինյանի գլխավորությամբ ինֆորմացիոն պատերազմում բացարձակ պարտության արդյունքում այդ որոշումները ընդունելու է անգամ եթե հավատանք, որ տրամադիր չէ ենթարկվել Էրդողանի և Ալիևի կամքին:

Ի դեպ, եթե մենք արդյունավետ ինֆորմացիոն պաշտպանություն կազմակերպենք, նույնիսկ այս իշխանությունը կսկսի ատամներ ցույց տալ մեր ազգային նվաստացմանը ձգտող թշնամիներին կամ ուղղակի ստիպված կլինի հեռանալ իշխանությունից: Այս տարբերակի ուղղությամբ մեր փորձագիտական թիմի և գործընկեր կառույցների աշխատանքը չտեսնելը հիմա շատ դժվար կլինի, բայց այն ոչ թե ոգևորում է հանրային-ազգային այն ուժերին, ում աջակցությունը մեզ համար առավել քան պահանջված է, այլ դրդում հակառակորդին և նրա դաշնակիցներին ավելի ակտիվ հակազդեցություն կազմակերպել մեր գործողություններին: Սա ինքնին բավարար հիմք է ընթացող ինֆորմացիոն պատերազմում հայկական դիմադրության շարժում կազմակերպելու համար: Բայց խնդիրը հիմա շատ ավելի լուրջ է մեղմ ասած:

Մենք արդեն տևական ժամանակ է մշտադիտարկում ենք ադրբեջանական ինֆորմացիոն զորքերի ակտիվությունը՝ ավելի քան մեկ տարի: Վերջին մի քանի օրերի տվյալների վերլուծությունը որևէ կասկած չի թողնում այլևս, որ թշնամին նախապատրաստում է ինֆորմացիոն լայնածավալ օպերացիաների համալիր գործողությունների իրականացում, որի նախապատրաստությունը ընթանում է մեծ թափով:

Համանման իրավիճակ դիտարկելի էր նաև 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ընդառաջ: Դիմում եմ իմ բոլոր ընկերներին, յուրաքանչյուրին, ով հասկանում և ցանկություն ունի կանխել կրկնությունը իրադրության, որի հետևանքները տեսանելի են անցյալի փորձով ու ակնհայտորեն կանխատեսելի ապագայի համար: Յուրաքանչյուրիդ կարիքը կա, ովքեր ցանկություն ունեն և պատրաստ են աջակցել, մասնակցել, պլյուս դրեք մեկնաբանությունում, անհրաժեշտություն կա մեր տեխնիկական զինանոցի արդիականացման և ուժեղացման, քանի որ թշնամին ձեռք է բերել նորագույն տեխնոլոգիաներ և համարյա ամբողջությամբ փոխում է ինֆորմացիոն աշխատանքի ալգորիթմները:

Շնորհակալ կլինենք ցանկացած նյութական ու մասնագիտական աջակցության համար: Հուսով ենք, դեռ ժամանակ ունենք արդյունավետ ինֆորմացիոն պաշտպանություն կազմակերպելու և ջախջախիչ հակահարված տալու համար, որին պատրաստվել ենք երկար ամիսներ»։