Նիկոլի խոստացած ապագան իր «քաղաքակիրթ բարեկամների» ու հայի թշնամու համար էր՝ Երևանը սկուտեղի վրա․․․

Արցախյան վերջին պատերազմի տարելիցին նվիրված մամլո ասուլիսի ժամանակ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հայտարարել է.

«Մենք Երևան կվերադառնանք ոչ թե տանկերով, այլ ոտքով, մեքենաներով և ինքնաթիռներով»..․

Իհարկե այս հայտարարությունը կարելի էր նաև անտեսել և դասել տարիներ շարունակ ու հատկապես վերջին 3 տարում ավելի հաճախակի հնչեցրած սպառնալիքների շարքում, եթե սրանից ճիշտ մեկ տարի առաջ նա չիրականացներ այն, ինչը հայերը համառորեն անվանում էին «Ալիևի զառանցանք»․․․

Ու քանի որ այդ «զառանցանք»-ներն ավարտվեցին Արցախի 75 տոկոսը ու Հայաստանի որոշ տարածքներ թշնամուն հանձնելով, ուստի մանկամտություն կլինի աչք փակել նրա հայտարարությունների վրա։ Հատկապես, երբ նրան բարեկիրթ համարող Հայաստանի ղեկավարն արդեն իր «բարեկամն» է համարում Ադրբեջանին ու նրա եղբայր Թուրքիային։

Այսինքն՝ հային կեղեքող, ցեղասպանող ու ոչնչացնող ազգին համարում է բարեկամ։

Համենայնդեպս մինչ Ալիևը բացահայտ հայտարարում ու սպառնում է, որ հանգիստ մտնելու է Երևան, Նիկոլ Փաշինյանը հերթական նիստում, հերթական անգամ խոսել է «խաղաղության դարաշրջան» բացելու մասին․․․

Խաղաղության մասին Փաշինյանը և նրա տիկին Աննա Հակոբյանը խոսում էին նաև պատերազմից առաջ․․․

Բոլորը կիշեն Աննայի ծաղիկները ձեռքին նկարը` սրտաճմլիկ նկարով․

Աննան նաև Մեհրիբանին էր հրավիրում Արցախ՝ մուղամ լսելու և թեյ խմելու...

Եկան մուղամը լսեցին ու թեյը խմեցին ․․․․ ու հիմա համը բերանին է մնացել...

Այսօր Ալիևը ոչ միայն հորջորջում է, թե Զանգեզուրը Ադրբեջանական տարածք է, այլ Ադրբեջանում պատրաստվում են հուլիսի 7-ը հայտարարել Զանգեզուրի օր․․․ ու հետո մեքենաներով գալ Երևան․․․

Ասել է թե՝ Ալիևն ավելի քան վստահ է, որ Երևան են մտնելու առանց կռվի, կրակոցի, պատերազմի․․․ իսկ դա իր հերթին նշանակում է, որ նա հույս ունի, որ «խաղաղության դարաշրջան» հայտարարած իր «եղբայրը» սկուտեղի վրա Երևանը ևս կմատուցի իրեն․․․

Հազիվ թե հեղափոխություն կազմակերպած շարքային երբեմնի լրագրողը չգիտակցի, որ «խաղաղությունը» միակողմանի չի լինում․․․ Չի կարող խաղաղություն լինել, երբ Հայաստանը զիջում է ամեն ինչ՝ ոչինչ չստանալով դրա դիմաց․․․

Փաշինյանը դրական ազդակ է որակում ու մարդկանց որպես կերակուր հրամցնում այն, որ թշնամին իրենից պահանջում է․

-պետականորեն հրաժարվել Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման գործընթացից,

–Սյունիքի միջանցք տրամադրել իրենց,

–սկուտեղի վրա մատուցել բոլոր անկլավները, իսկ վերջում, որպես դեսերտ, թուրքերը «խաղաղ ճանապարհով», անարգել կամ ինչպես կասեր դասականը՝ շնորհքով ներխուժեն Երևան․․․

Սա է Ալիևի պատկերացրած «խաղաղության դարաշրջանը»․․․ վերցնել Պատմական Հայաստանի տարածքն ու թքել մեր հայ գերիների, հայ ժողովրդի ու «հայ» բառի վրա․․․

Ահա այսպիսին է Փաշինյանի խոստացած ապագան․․․ 

Արմինե Մկրտումյան