Պատկերացրեք օրինակ Մակրոնը ժապավեններով կապած մուրճով, կատակով նման բան ասի. կարծում եք միջազգային հանրությունը նրան կների՞․․․Ալավերդյան (տեսանյութ)

Ես ողջունում եմ բոլորի ում դեռ չեն ձերբակալել և այստեղ եք։ Այսպես սկսեց իր ելույթը ՀՀ նախկին օմբուտսմեն Լարիսա Ալավերդյանը՝ «Հայաստանի իրավական մարտահրավերները» խորագրով քննարկմանը։

«Հպարտ քաղաքացի Նիկոլ Փաշինյանը կատարում է իր խոստումները։ Նախընտրական ընտրարշավի ժամանակ նա հենց դա էր խոստանում (նկատի ունի ձերբակալությունները)։ Նա ուզում է ցույց տալ, որ ով ճի անեցել իր մուրճի տակով՝ կպարկեցնի ասֆալտին, որպեսզի ցույց տա, թե ում հետ գործ ունեն»,-ասաց Լարիսա Ալավերդյանը։

Նա նկատում է, որ այդ ամենն իրականում բիրտ ուժի ցուցադրում է և, ինչ անուն էլ որ տան դրան, այն մարդու իրավուքներին գռեկիորեն հարկադրվել է՝ ցուցադրական ձևով։

Նախկին ՄԻՊ-ի խոսքով այստեղ խնդիրն այն է, թե ինչ կգտնեն իրավապահները, քանի որ դա չէ նրանց նպատակը, այլ դա արվում է հեռահար նպատակների համար՝ հնազանդեցնել մի ամբողջ հասարակության, ովքեր դաշ մեծ դժվարությամբ, բայց տարիներ շարունակ նվաժումներ են ունեցել։

«Ասենք թե Հայաստանի սահամանդրության վրա կարելի է կեղտոտ կալոշներով անցել, բայց չէ՞ որ կա մարդու իրավուքնների պաշտպանության միջազգային նորմ, դրանք ի՞նչ է, բոլորը սխա՞լ են գրվել»,-նշեց Ալավեդյանը։

Նա նկատում է, որ սա Փաշինյանի կամայականության արդյունքն է։ Նա փորձում է այսկերպ ծնկի բերել Սյունիքը, որտեղ հանդգնել են հակադրվել իրեն։

Լարիսա Ալավերդյանը նկատում է՝ որ կողմից էլ դիտարկելիս լինենք խնդիրը, մարդու իրավունքները դուրս են մնում և դրանք պաշտպանված չեն։

Նախկին օմբուտսմենի գնահատմամբ, բոլոր ձերբակալությունները տեղի են ունենում մարդու բոլոր արժանիքների նսեմացմամբ։

«Մարդու իրավուքների ոտնահարումը ակնհայտ է․ իշխանության համար եթե լավ մարդ ես, ուրեմն ամեն ինչ լավ է, եթե ոչ՝ բանտիկներով մուրճն է սպասում քեզ։ Պատկերացրեք իր ելույթներից մեկի ժամանակ օրինակ Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնը մի քիչ ավելի ճաշակով ժապավեններով կապած մուրճով, կատակով նման բան ասի, ի՞նչ եք կարծում, միջազգային հանրությունը նրան կների՞, կանցնի կգնա՞՝ ո՛չ»,- ասում է Լարիսա Ալավերդյանն ու նկատում, որ դրա պատաճռն այն է, որ միջազգային հանրությունը մեզ վերաբերվում է ոչ թե որպես զարգացողի՝ այլ հետընթաց ապրող երկրի։