Սասունի համար երբեմնի արժեքավոր հողն արդեն չափվում է այդ հողի վրա դրված աթոռով
Քաղաքական գզվռտոցի մեջ մի տեսակ հետին պլան է մղվել երկրի անվտանգությունը։ Բոլորն իրենց կորցրած ու անտեսելով սահմանին տիրող իրավիճակը՝ արտահերթ ընտրությունների նպատակ են դարձրել իշխանության գալու հարցը, և ոչ թե պետություն ունենալ-չունենալու խնդիրը․․․
«Դե եկեք տեսնենք՝ ո՞վ է մեզնից ավելի տղա» սկզբունքով կազմակերպված ընտրական մրցավազքում կարևորվում է, թե ով ավելի շատ ձայն կտանի, իսկ թե ով իրականում կլուծի օրեցօր մաշվող երկրի հարցը՝ հերն էլ անիծած։
Այս ամենը գուցե այդքան ողբերգական ու խնդրահարույց չթվար, եթե քաղաքական առևտրի մեջ մտած չլինեին նաև մարդիկ, ովքեր իրականում վաստակ ունեն 90-ականների Արցախյան պատերազմի ու այդ պատերազմի ընթացքում ազատագրած տարածքների գործում։
Ավանդ ունեն, թե չունեն՝ համենայդպես համաձայնվել են, ինչպես ասում են, «հոգին վաճառել սատանային»․․․
Օրինակ ԵԿՄ նախագահ Սասուն Միքայելյանը, ով թվում է պետք է գնահատեր իր ընկերների արյան շնորհիվ ազատագրված տարածքների արժեքը, պարզվում է այնքան էլ մտահոգ չէ երկրի ճակատագրով։ Իսկ ավելի կոնկրետ՝ մտահոգված է այնքանով, որքանով այդ հողի վրա կարող է աթոռ տեղավորել․․․
Դեռ 2018-ի սկզբին, մինչ «հեղափոխական շարժման» սկսվելը, թեթև ինտրիգ եղավ Նիկոլ Փաշինյանի ու Սասուն Միքայելյանի միջև։
Չար լեզուներն ասում են, թե անգամ Սասունն ապտակել է Նիկոլին։ Այսօր արդեն վերլուծելով տեղի ունեցածը, թերևս կարելի է եզրակացնել, որ եթե դա ճիշտ էր, ապա չի բացառվում, որ Միքայելյանին այնքան էլ դուր չի եկել Նիկոլի բեկ-բեկ սողքը և նա չի ցանկացել Նիկոլի հետ մտնել ավանտյուրայի մեջ․․․
Շատերը գուցե հիշեն, որ այն ժամանակ Սասուն Միքայելյանը չգնաց «քայլարշավի»։ Նա «քայլողներին» միացավ միայն Երևանում, երբ հավանաբար արդեն հասցրել էր ծանր ու թեթև անել, թե ինչ կունենա՝ Նիկոլին միանալու դիմաց․․․
Սասունը «շատ բան» չէր ուզում․ միայն ապահովել իր որդիների ու ընտանիքի ապագան՝ ունենալով իշխանական լծակներ․․․
Այնպես ստացվեց, որ բոլորը հասան իրենց «մուրազին» ու Սասունի դիմաց դռներ բացվեցին․․․ սա էր երբեմնի ազատամարտիկի լռության գինը՝ հայրենիքը թուրքին հանձնելու դիմաց․․․
Ինչո՞ւ Սասունն իր ջոկատով ճակատ չմեկնեց 44-օրյա Արցախյան երկրորդ պատերազմի հենց առաջին իսկ օրը, ինչո՞ւ նա հարմար պահի «վիրավորվեց» ու ինչպես եղավ, որ ճիշտ ժամանակին դուրս եկավ հիվանդանոցից (երբ արդեն կապիտուլիացիայի փաստաթուղթը ստորագրված էր), սրանք ու այս շարքից էլի շատ ուրիշ հարցեր անշուշտ ունեն պատասխաններ, բայց «հասարակ ու շարքային» մահկանացուներիս գուցե այդպես էլ դրանք հասանելի չլինեն։
Մենք՝ շարքայիններս, միայն եզրակացնել ու կռահել կարող ենք, որ Սասունն ի սկզբանե տեղյակ էր դավադրության մասին, բայց լռում էր՝ իր ու իր որդու աթոռները չկորցնելու, դրանք ավելի ամրապնդելու և ավելի կայուն հաստատվելու համար․․․
Ընդամենը 4 շաբաթ առաջ իշխանության ու մասնավորապես Փաշինյանի համար, հատկապես լրագրողների մոտ, դոշ տվող Սասուն Միքայելյանն ասում են Նիկոլի հետ շուն ու կատու է դարձել։
Որոշ լուրերի համաձայն, Միքայելյանն առաջարկել է Նիկոլին իր փոխարեն, որդուն ընդգրկել ընտրացանկում, ու քանի որ Փաշինյանը մերժել է՝ «Նաջարյանն էլ կատաղել է» ու վերջին օրերին սկսել «խոսել»․․․ խոսում է սահմանին տիրող սխալ քաղաքականության մասին, Նիկոլին հակասելով՝ ասում է, թե թուրքը չի կարող բարեկամ լինել, վստահաբար հակադարձելով իշխանական թևի մեկ այլ հայտարարության ասում է, թե Շուշին մերն է ու մենք դեռ պետք է այն վերադարձնենք․․․ ու էլի համահունչ այլ հայտարարություններ, որոնք ակնհայտորեն ցույց են տալիս, որ Սասունը դժգոհ է, զայրացած ու վրդովված իր քաղաքական թիմից՝ մասնավորապես Փաշինյանից․․․
Այդպես է դա, թե ոչ՝ իրենց որոշելիքն է, բայց փաստն այն է, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության առաջին 30 թեկնածուի անվանացանկում, չկան ո՛չ Սասունի, ու ոչ էլ նրա որդու անունները․․․
Գուցե դա Փաշինյանին հասցված ապտակի պատասխանն է՝ ո՞վ գիտե, բայց ակնհայտ է, որ ամոթ ու տգեղ երևույթ է, երբ հայրենիքի համար «կռված» տղերքը՝ հասկանալով հայրենիքի անվտանգության գինը, հայրենիքի փրկության ճանապարհին կորցնելով բազում ընկերներ՝ վաճառում են հոգին ու մտնում քաղաքական առևտրի մեջ։
Բայց ավելի վատ է, երբ նրանց քողարկում են մերձավորները, մտերիմներն ու նրանք, ովքեր իրենց աչքի փուշը թողած՝ փորձում են ցեխ շպրտել բոլորի վրա․․․ Գրում են ու փնովում ուրիշներին ոչ թե նրա համար, որ արդարամիտ են, օբյեկտիվ ու «ճշտախոս», այլ պարզապես այդկերպ ուզում են շեղել ուշադրությունը իրական կեղտից՝ այն մեկից, ով զոհ գնաց կռապաշտությանն ու փառամոլությանը և մեկընդմիշտ թաղեց իր ձեռք բերած արժեքները․․․
Ամեն դեպքում Սասունի համար արժեքներ են փոխվել՝ երբեմնի արժեքավոր հողը նրա համար չափվում է այդ հողի վրա դրված աթոռով․․․ նա ցուցակում չէ ոչ թե նրա համար, որ չի ուզում կիսել իշխանության դավաճանությունը, այլ նրա համար, որ նրան պարզապես մերժել են աթոռը․․․