«Պատվաստվիր ու մի կրիր դիմակ» կարգախոսը միֆ է․ ինչո՞ւ են «պատվաստված» վարչապետն ու նախարարները դիմակ կրում
Հայաստանի կառավարությունը դժգոհ է պատվաստումների տեմպերից: Ներկայացնելով ԱՄՆ-ի վիճակագրությունը. ՀՀ առողջապահության նախարարությունում նկատում են, որ այնտեղ պատվաստվել է բնակչության 45 տոկոսը, մինչդեռ Հայաստանում այդ ցուցանիշը դեռ մեկ տոկոսի էլ չի հասնում։
Այսինքն՝ Հայաստանի բնակչության նույնիսկ 1 %-ն էլ չի պատվաստվել:
Իհարկե չի բացառվում, որ այս թիվն աճի՝ հասնելով օրինակ 2%-ի, բայց հազիվ թե շատերը ցանկանան պատվաստվել, հատկապես, երբ կառավարության անդամների խոսքերն ու քայլերն իրար հետ չեն բռնում․․․
Նորից չանդրադառնանք նախկին նախարար Արսեն Թորոսյանի իրարամերժ հայտարարություններին (մեկ հայտարարեց, թե հիվանդության պատճառով պետք չի խուճապ ստեղծել, հետո ասաց, որ շատ վտանգավոր վիրուս է․ ասաց, թե դիմակը չի կարող որևէ կերպ պաշտպանել, ապա հայտարարեց, թե դիմակը պարտադիր է և այս շարքին պատկանող այլ հայտարարություններ)․․․
Հիմա էլ պատվաստումների մասին հայտարարություններն են հակասում իրար։
Հայաստանում այս պահին երեք պատվաստանյութ է հասանելի՝ չինական CoronaVac-ը, բրիտանաշվեդական AstraZeneca-ն ու ռուսական Sputnik V-ն։
Այստեղ հարցը միայն այն չէ, թե այս պատվաստանյութերից որն է ավելի արդյունավետ կամ անվտանգ, այլ նաև այն, թե ինչպես է կառավարությունը դրա «անհրաժեշտությունը» մատուցում հասարակությանը։
«Պատվաստվիր ու մի կրիր դիմակ»․․․
Կառավարությունը պատվաստանյութի անհրաժեշտության մասին հայտարարելիս ընդգծեց, որ եթե ուզում ենք ազատվել դիմակներից (քանի որ մարդկանց հիմնական դժգոհությունը դիմակների պատճառած անհարմարություններն էին ու դրանց անպետք լինելը), ապա պետք է պատվաստվել։
Նախարարությունում նույնիսկ կարգախոսն էին համահունչ ընտրել․ «Պատվաստվիր ու մի կրիր դիմակ»․․․
Սակայն ինչպես ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, այս կարգախոսն օգտագործվում է զուտ որպես պատվաստումների ցուցանիշները բարելավելու մոտիվացիա․․․ և միայն այդքանը․․․
Անգամ ՀՀ ԱՆ Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոնի գլխավոր տնօրենի տեղակալ, Իմունականխարգելման ազգային ծրագրի ղեկավար Գայանե Սահակյանն էր իր հարցազրույցներից մեկում ասել, թե «եթե պատվաստվել եք, դուք կարող եք մոռանալ դիմակների մասին: Սա պարզապես ամեն մեկը պետք է որպես պարգև ընդունի, այսինքն` ես պատվաստվելով կարող եմ հետագայում այլևս դիմակ չկրել»․․․
Իսկ իրականում սրանք սին խոսքեր են և պատվաստումը դիմակներից չի ազատում։
Վստահաբար կարող ենք ասել, որ բոլորի ուշադրությունը գրաված կլինի այն, որ «պատվաստվելուց» հետո, դիմակներ շարունակում են կրել թե՛ Նիկոլ Փաշինյանը, թե՛ առողջապահության նախարար Անահիտ Ավանիսյանը, թե՛ ԱԽՔ Արմեն Գրիգորյանը, թե՛ փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանը և թե այն բոլոր պաշտոնյանները, ովքեր, գոնե կամեռաների առաջ, ցույց են տվել, թե պատվաստվում են։
Հաշվի առնելով դիմակից ազատվելու կարգախոսը՝ կարելի է մտածել երկուսից մեկը՝ կա՛մ նրանք իրականում չեն պատվաստվել այլ որևէ վիտամին են ներարկել, կա՛մ պատվաստանյութը անորակ է և անօգուտ մինչև իսկ այն աստիճան, որ այն անվտանգություն չի երաշխավորում։
Պետք է արդյո՞ք դիմակ կրել պատվաստումից հետո հարցադրմանը, օրինակ ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի պաշտոնական կայքում կարդում ենք՝ «Այո՛․․․ քան որ ոչ մի պատվաստանյութ 100% արդյունավետ չէ։ Բացի այդ ․․․․ մենք չգիտենք՝ դրանք պաշտպանո՞ւմ են վարակը միմյանց փոխանցելուց, թե՞ ոչ»։

Ու չնայած պատվաստանյութը անդիմակ կյանք չի երաշխավորում, ավելի՝ չի երաշխավորում նաև, որ այն ներարկելուց հետո վարակ չենք վերցնի և վարակ չենք փոխանցի, Գայանե Սահակյանը, ՀՀ ԱՆ անունից շարունակում է համոզել, որ «պատվաստվելուց հետո մարդը չի կարող վարակել ու վարակ փոխանցել շրջապատին»․․․․

Այս իրարամերժ հայտարարություններին ծանոթանալուց հետո այլևս կասկածի տակ է դրվում, որ կառավարության նպատակը մեզ վիրուսից պաշտպանելն է։ Ու այդ ֆոնին արդեն զարմալի չէ, որ այս պահի դրությամբ, ՀՀ բնակչության նույնիսկ դեռ 1 %-ն էլ չի պատվաստվել։
Մարդիկ պարզապես կառավարության հերթական ստի մեջ վտանգ է տեսնում․․․
Արմինե Մկրտումյան