Պարտության պատճառներից մեկն այն է, որ բանակն իր թիկունքը շատ թույլ զգաց, բանակի համար մենք ամուր թիկունք չկարողացանք ապահովել. Սեյրան Օհանյան
Այնպես է ստացվել, որ այս վերջին պատերազմից հետո, ծանր պարտությունից հետո մենք բավականին լուրջ խոսել ենք այն իրադրության մասին, որը ստեղծվել է Հայաստանում և Արցախում: Այդ իրադրությունը մտահոգիչ է ոչ միայն ՀՀ մայրաքաղաքում, ոչ միայն մտահոգիչ է Արցախում, այլ նաև մտահոգիչ է բոլոր մարզերում, որովհետև մեր ժողովուրդը տարածքային համաչափ զարգացման գաղափարականության ընթացքում այդ գաղափարի ներքո հնարավորություն ունի իր տեսակետն արտահայտելու և հնարավորություն ունի հավասարաչափ մայրաքաղաքի հետ տարածաշրջանի զարգացումն ապահովելու համար: Այդ մասին Սևանում Հայրենիքի փրկության շարժման հանրահավաքի ժամանակ ասաց Արցախի հերոս Սեյրան Օհանյանը:
«Մենք պարտավոր ենք վերականգնելու հայկական հզոր բանակի համբավը: Ես ուզում եմ խնդրել բոլորիդ այսօր սահմանին կանգնած յուրաքանչյուր զինվորի, սպայի, հրամանատարի, գեներալի համար ծափահարենք և ասենք, որ այնտեղ, որտեղ բանակն ու ժողովուրդը միասին են, նրանք անպարտելի են»,- ասաց Օհանյանը:
Ներկաները ծափահարեցին Հայոց բանակին:
Պաշտպանության նախկին նախարարի խոսքով՝ վերջին պարտության պատճառներից մեկը ոչ թե բանակն է, այլ այն, որ բանակն իր թիկունքը շատ թույլ զգաց:
Բանակի համար մենք ամուր թիկունք չկարողացանք ապահովել: Տարիներ ի վեր հայ ժողովրդի պատմության ընթացքում կարմիր թելի նման անցել և մեզ է փոխանցվել սկզբունքը, որ հայ ժողովուրդը վտանգի պահին միշտ միասնական է եղել: Այս իշխանությունների օրոք այդ միասնականության գաղափարը կարելի է ասել ոչնչացվեց, ջախջախվեց, իշխանությունների ոչ գրագետ գործունեության արդյունքում մենք չկարողացանք մոբիլիզացնել ողջ հայ մեր ժողովրդին, չկարողացանք մոբիլիզացնել մեր ողջ ուժերը՝ Հայաստանում, Արցախում, բոլոր մարզերում»,- ասաց Օհանյանը:
Խոսելով Հայաստանի անվտանգային խնդիրների մասին՝ նա նշեց, որ տարիներ ի վեր, երբ մենք գնահատել ենք մեր անվտանգության միջավայրը Հայաստանի անվտանգության շուրջ, բազմաթիվ սպառնալիքներ են եղել թե՛ ներքին, թե արտաքին, թե՛ տարածաշրջանային, թե՛ ռազմաքաղաքական-աշխարհաքաղաքական:
«Բայց այդ երեք սպառնալիքների շուրջ Հայաստանի Հանրապետության ղեկավարությունն աշխատել է: Առաջինը՝ տնտեսության աճի մակարդակն է՝ համեմատած մեր հարևան Ադրբեջանի հանրապետության հետ, երկրորդը՝ ժողովրդագրական խնդիրներն են, այսինքն՝ որքան շատ է մեր երկրի բնակչությունը, այնքան մենք կարող ենք ավելի անվտանգ պահել մեր երկիրը, այնպես որ՝ Հայաստանը և Արցախը միասին ավելի անվտանգային և ավելի տնտեսական գործոն էին տարածաշրջանում, քան Հայաստանն այսօր տկար Արցախով կամ առանց Արցախի: Երրորդ սպառնալիքը քաղաքական ռեսուրսներն են»,- նշեց նա: