Ընդդիմությունն օգնո՞ւմ, թե՞ մերժում է Փաշինյանին․ մասնատվում է ժողովրդի հավաքական ուժը

Երբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ինքնավստահ հայտարարեց, թե՝ թող լինեն արտահերթ ընտրություններ և ժողովուրդն իր ձայնը տա արժանիին, նա թերևս կասկած չուներ, որ «արժանին» ինքն է։ Համենայնդեպս, նա վստահ էր, որ եթե անգամ ժողովրդի մեջ կան հիասթափություններ, հուսահատություններ, ապա ինքը կարող է օգտագործել իր իշխանական լծակները՝ 80-90 % խփելու համար․․․

Հնարավոր է նաև Նիկոլի հույսն ընդդիմության պասիվ գործելաոճն էր, քանի որ, եթե սկզբնական շրջանում 17+ին հաջողվում էր հազարավոր մարդկանց փողոց հանել, ապա հետո, մարդիկ սկսեցին այնքան էլ հույսեր չկապել ձևավորված ընդդիմության հետ, քանի որ վերջինիս պասիվությունն ակնհայտ էր․․․

Կապվա՞ծ էր արդյոք ընդդիմության վերջին շրջանի պասիվությունը սպասվող արտահերթի հետ, թե ոչ, բայց նրանք չեն ուզում ակտիվանալ նույնիսկ այն բանից հետո, երբ ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հայտարարությունից հետո իշխանությունը ներկայացնող  կուսակցությունը հետքայլ արեց՝ հրաժարվելով իր իսկ առաջարկից՝ արտահերթի մտքից․․․

Այնպիսի տպավորություն է, որ քաղաքական ընդդիմությունը ներքին վերադասավորման խնդիր ունի ու առկա է ներքին մրցակցություն։ Քաղաքական ուժերից յուրաքանչյուրը վստահ է, որ ինքն է առաջատարն ու ինքն է զանգված ապահովողը․․․ Մինչդեռ, իրականում, հասարակությունը դուրս է գալիս մերժելու երկիրը կապիտուլիացիայի տարած իշխանությանը։

Ու մինչ ընդդիմության ղեկավարները գործող իշխանությանը մերժում են լուռ, խաղաղ երթերով, վրանային քաղաքականությամբ ու առանց կտուկ քայլերի, հասարակությունը շարունակում է ինքնաբուխ հանրահավաքներ ու ակցիաներ կազմակերպել։ Ու փոխանակ նրանց համախմբելու և նպատակային գործողություններ սկսելու՝ 17+ փնջի մեջ բոլորը ուզում են իրեն լինել լիդեր, թագավոր․․․ Մինչդեռ, իրականում, երկրին հարկավոր են ոչ թե թագավորներ, այլ զինվորներ, որոնք պատրաստ են հանուն հայրենիքի բարօրության գործել։

Որքանով են մտածում 17+ փնջի ղեկավարները երկրի մասին, չենք կարող ասել, սակայն նրանց կողմից ամիսը մեկ կազմակերպվող հանրահավաքներն աստիճանաբար վերածվում են ամբոխավարության, ինչն էլ իր հերթին մասնատում է ժողովրդի հավաքական ուժը՝ իշխանության հրաժարականի պահանջը վերածելով տարանջատված խնդիրների համար մղվող պայքարի։

Ընդդիմության լիդներները գուցե դեռ գլխի չեն ընկել, բայց իրենց ամբիցիաները, այլ ընդդիմադիր ուժերի չմիանալու կամայականություններն ու պասիվ հանրահավաքները պարզապես կոտրում են ժողովրդի պայքարն ու երկարացնում կապիտուլիացիայի փաստաթուղթ ստորագրած ղեկավարի իշխանությունը․․․

Ու հարց է առաջանում՝ 17+ն օգնո՞ւմ, թե՞ մերժում է Փաշինյան Նիկոլին․․․

NEWSPRESS.am