Ինչպե՞ս կարելի է մեկ անգամ ծնվել և այն էլ ստյոպասաֆարյան․․․
Հանրային խորհուրդը, ասում են, նախագահ ունի, որն էլ իր հերթին անուն ազգանուն ունի։ Այս մարդը (ներեք մեզ, մարդի՛կ) օրը 24 ժամ զբաղված է Ֆեյսբուքում իր փոքրիկ ավազակախմբով, բայց իրենց մեծաքանակ կեղծ էջերով Նիկոլի պաշտպանությունը կազմակերպելով։
Ստյոպան հին սուտասան է, և այդ մասին բազում-բազմաթիվ ապացույցներ կան․ նա բազմիցս է կեղծ տեղեկություններ նետել լրատվադաշտ՝ միայն թե փրկի իրեն պաշտոնի բերած շեֆից։ Բայց, հին գրանտակեր, ասել է թե՝ փողասեր Ստյոպան միայն այդ ոչինչ չնշանակող պաշտոնի համար չէ, որ Նիկոլի կողքին է։ Ոչ էլ իր պետության՝ Նիկոլի, սիրույն է ինքնաոչնչացմամբ զբաղված։ Նա այլ շահեր ունի՝ առավել նյութական։ Չմանրանանք։
Իսկ որ Ստյոպան ու իր շեֆը երբևէ որևէ օգուտ չեն տվել արդեն մեր հայրենիքին՝ Հայաստանին ու Արցախին, այլևս փաստ է։ Ստյոպան և իր ավազակախումբը, օրինակ, երեկ ջանք ու եռանդ չէին խնայում՝ համոզելու, որ Նիկոլն արդեն Մոսկվայում է։

Մի հայտնի անիծող էլ գրել էր, թե իբր իր՝ օդանավակայանում աշխատող սանիկն է այդ մասին ասել։ Սրանք այնպես են լծվել Նիկոլի համապատասխան վայրը մտնելու գործին, որ իրենց գրածով իրենց շեֆին ներկայացրել են իբր թուլամորթ, վախկոտ ու փախեփախ ման եկող մեկի, ում ո՛չ մեկնելու, ո՛չ Մոսկվա ժամանելու մասին նույնիսկ պաշտոնական հաղորդագրություն չեն տարածել։ Տեսանք՝ Ստյոպան խաբում էր հերթական անգամ։
Սույն պարոնն ասում է՝ «Ես լիքը անձնական բան կարող եմ ներել, բայց պետությանս դեմ գործելը՝ ոչ»։ Իսկ ինչպե՞ս է ներում սույն պարոնը նախ ինքն իրեն, հետո իր շեֆին։ Նիկոլին ցանկացած սատարող պատասխանատվության ստորագրություն է դրել 5000 զոհերի, անթիվ-անհաշիվ վիրավորների ու հաշմանդամություն ձեռք բերածների, խեղված ճակատագրերի, կիսատված ընտանիքների, ռազմագերիների, Արցախի 75 տոկոս կորստի, Սոտքի, Շուռնուխի, Որոտանի կորուստների համար, ու այսօր էլ ինքնիշխանության վերջնական կորստի համար։
Պետության դեմ չի՞ գործում Փաշինյանը, երբ ինքը համատեղ հայտարարության բոլոր կետերը հլու գառան պես կատարել է, իսկ Ալիևը հրադադարից հետո անգամ գերիներ է տանում, այդ թվում՝ կանանց, իսկ ինքն այսօր գնում է՝ նույն սեղանի շուրջ նստելու նրա հետ։ Պետության դեմ չի՞ գործում Փաշինյանը, երբ ինքն ու իր դիվանագիտությունը գլխովին տապալվում են, իսկ իր ԱԳ նախարարը ցինիկաբար մեղքը բարդում է բանակի վրա՝ լավ գիտակցելով, որ սպառազինության խնդիր է եղել։ Պետության դեմ չի՞ գործում, երբ մոռանալու է տալիս գլխատված ծերերին, տանջամահ արված գերիներին, գերեզմանների պղծումը ու պատրաստվում է Նախիջևանով ՌԴ գնալ, ադրբեջանցիներին առանց վիզայի Հայաստան թողնել, իսկ Փաշինյանի նախարարն ու պատգամավորն էլ Ադրբեջանի հետ առևտրաշրջանառության են պատրաստ։ Պետության դեմ չի՞ գործում, երբ որևէ տառ Ալիևին չի հակադարձում, երբ վերջին ամենօրյա գրաֆիկով ստորացնում է իրեն ու նաև Հայաստանը։
Պետության դեմ չեն գործում։ Ճիշտ է Ստյոպան։ Պետություն չի մնացել, որ պետության դեմ էլ գործեն։ Մնացել է ինչ-որ հողակտոր՝ ինչ-որ մարդկանցով բնակեցված ու Ռուսաստանի ու Թուրքիայի քմահաճություններին մնացած հայրենիք․․․
Արցախի հերոսի մայր Կարին Տոնոյանը լավ արտահայտություն էր արել՝ մեր երկիրը «հոգատարորեն» է ավերվել։
Ո՞ւր էր տղաների և աղջիկների բանակը, որոնք այսօր պատեհ-անպատեհ շների պես արձակվում ու հարձակվում են ցանկացածի վրա, ով ասում է՝ Նիկոլի աչքի վերևում ունք կա։ Միջազգային մամուլի մեկնաբանություններում պատերազմի օրերին ներկայիս ընդդիմադիրներն էին արժանի պատասխան տալիս ադրբեջանցիներին։ Ո՞ւր էին այդ ժամանակ ֆեյքերն ու ֆեյքուհիները, որ այսօր էլ հարձակվել են Մոսկվայում ՀՀ դեսպանատան դիմաց ակցիա իրականացնողներին։ Լռում էին ճիշտ այնպես, ինչպես Նիկոլն Ալիևի առաջ։ Ուրեմն լռելու հրահանգ կար։
Այս ֆեյքերի հետևում թաքնվող մարդիկ, այդ թվում՝ Ստյոպան, հայրենիք չունեն, նրանց հայրենիքը Նիկոլն է, այլապես որևէ կերպ հնարավոր չէ արդարացնել Նիկոլին և յուր խայտառակ պարտությունը/առուծախը։
Եվ Ստյոպային չէինք էլ անդրադառնա՝ ավելորդ անգամ կարևորելով նրա խղճուկ անձը, պարզապես ստյոպասաֆարյանը հավաքական կերպար է, որը մարմանավորում է տարոնչախոյաններին, թերեզասարգսյաններին, քպխոսնակներին ու նրանց նմաններին։
Մեզ միայն մի հարց է անհանգստացնում՝ ինչպե՞ս կարելի է մեկ անգամ գալ այս աշխարհ, և այն էլ ստյոպասաֆարյան՝ անհայրենիք, անսկզբունք ու ստախոս։