Սևերից դեպի էլիտա. հասարակությունը պառակտելու հերթական փորձը

Վերջերս վարչապետի հայտնի արտահայտությունից հետո քաղաքական և քաղաքացիական կյանքում ակտիվ շրջանառվում է «էլիտա» բառը:

Նախ հասկանանք՝ ինչ է նշանակում «էլիտա»:

Էլիտա (լատ. eligo՝ «լավագույն», «ընտրյալ») եզրույթը երանգային տարբերություններ ունի տարբեր գիտնականների աշխատություններում, սակայն ընդհանուր միտքն այն է, որ էլիտան տվյալ հասարակության այն հատվածն է, որը հասարակությունը տանում է առաջ: Էլիտան ուղղակիորեն մասնակցում է կարևոր որոշումների կայացմանը, հասարակության հոգևոր, մշակութային զարգացման և ապահովում հասարակության առաջընթացը: Տարբեր գիտնականներ տարբեր ակտիվներ են վերագրում էլիտային (իշխանական լիազորությունների առկայություն, ֆինանսական ապահովվածություն, լավագույնը լինելը որոշակի ոլորտում և այլն), սակայն ընդհանուր հատկանիշներն են առաջնորդի հմտությունները, հասարակությունը ղեկավարելու կարողությունը, զարգացվածության բարձր մակարդակը և հասարակության շարժիչ ուժ լինելը:

Ցավալի է այն փաստը, որ իշխանական լիազորությունների առկայությունն անգամ գործող իշխանությանն այդպես էլ չմոտեցրեց էլիտային, քանի որ նրանք ունակ չեն ղեկավարելու հասարակությունը, ապահովելու հոգևոր, մշակութային զարգացումը, լինելու հասարակության շարժիչ ուժը, իսկ զարգացվածության բարձր մակարդակի մասին ավելորդ է անգամ խոսելը: Նախկին ընդդիմության և ներկայիս իշխանության մոտ կուռ ձևավորված էլիտայի նկատմամբ բարդույթները միայն խորը արմատներ գցեցին:
Բազմակի ցավալի է այն փաստը, որ հասարակությանը կեղծ օրակարգ հրամցնելով, իշխանությունն այսօր էլ է փորձում կոծկել իր հանցավոր չգոյությունն ու ապիկարությունը, որը դարձավ մի ողջ հնագույն ազգի կործանման բանաձև:
Որևէ ձևով այդպես էլ չհասնելով էլիտայի՝ հասարակությունը հերթական անգամ «սևերի և սպիտակների» բաժանելու փորձի ժամանակ, ալիևի համար հաճելի իշխանությունը կամա թե ակամա, գիտակցաբար թե անգիտակցաբար, արտահայտեց այն միտքը, որ վտանգն իրենք զգում են հենց էլիտայից, որ հաջորդիվ իշխանության է գալու հենց էլիտան: Այսինքն, այն մարդիկ, ովքեր ունակ կլինեն ղեկավարելու հասարակությունը, ապահովելու երկրի անվտանգությունն ու զարգացումը:

Կարոլինա Հարությունյան