Կարծում եմ, Լավրովն ու Չավուշօղլուն կրակի դադարեցման ինչ-որ ժամկետի մասին են պայմանավորվել ու դրանով է պայմանավորված Ադրբեջանի վերջին ճիգերը. քաղաքագետ

Ես այդքան էլ հուսադրող չէի համարի Ռուսաստանի և Թուրքիայի արտգործնախարարների հեռախոսազրույցը, շատ լավ հասկանալով, թե Թուրքիան ինչերի է ընդունակ։ Այս մասին ArmDaily.am-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանն՝ անդրադառնալով Սերգեյ Լավրովի և Մևլութ Չավուշօղլուի հեռախոսազրույցին, որից հետո հայկական լրատվամիջոցներում վերնագրեր հայտնվեցին, թե Թուրքիան առաջին անգամ խոսել է Ղարաբաղում մարտերը դադարեցնելու մասին։

«Թուրքիան կարող է այս րոպեին ասել, որ ինքը խաղաղության հետ համաձայն է, բայց թուրքական դիվանագիտության մեջ շատ ընդունված բան է, երբ իրենք բանակցություններ վարելով՝ մեջքի հետևում պահում են նաև իրենց յաթաղանը ու, երբ դիմացինը ավելի շատ հուսադրված է լինում՝ թուրքերն իրենց յաթաղանը հանում են։ Գրեթե նույնն էլ տեղի ունեցավ այսօր։

Երեկ շատերս մեծ հույսեր կապեցինք այդ հայտարարության հետ, սակայն ես այն կարծիքի եմ, որ նույն Լավրովն ու Չավուշօղլուն ինչ-որ ժամկետների պահով են պայմանավորվել, ու հենց դրանով է պայմանավորված, որ ադրբեջանական կողմը վերջին ճիգերն է գործադրում ինչ-որ բաների հասնելու։ Կարծում եմ, որ սրանով է պայմանավորված, որ այսօր պաշտոնական Բաքուն աննախադեպ ակտիվություն է ցուցաբերում, ընդհուպ՝ մինչև Ստեփանակերտի, Հադրութի ու Մարտունու ռմբակոծությունը, ինչպես նաև Հայաստանն Արցախին կապող ճանապարհներից մեկին հարվածելը»։

Քաղաքագետն ընդգծեց, որ պետք չէ շատ հույսեր կապել այս հեռախոսազրույցի հետ։

«Ամեն դեպքում՝ կրկնեմ, իմ մոտ տպավորություն է, որ այս զանգի ժամանակ ժամկետների պահով են պայմանավորվել ու այդ ժամկետում ենթադրաբար գործողությունները պետք է ավարտվեն, դրա համար էլ Բաքուն հիմա շտապում է»։
Անդրադառնալով Մարդու իրավունքների պաշտպան Արման Թաթոյանի՝ ՄԱԿ-ում գործող հատուկ բանաձևով ընդունված աշխատանքային խմբին ուղարկած վարձկանների մասին հաղորդմանը՝ Համբարյանն ասաց, որ երկաթը տաք-տաք են ծեծում, հետևաբար լավ կլինի, որ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը քննարկի ադրբեջանցիների կողմից ահաբեկիչների ծառայություններից օգտվելու փաստը։

«Հօգուտ մեզ են խոսում նաև այն հայտարարութունները, որոնք արվել են պաշտոնական Մոսկվայից, Փարիզից և Վաշինգտոնից։ Այստեղ խնդիրը նրանում է, որ շատ լավ ժամանակն է, որ Հայաստանը կարողանա ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի մակարդակով բանաձև ընդունել և դատապարտել Ադրբեջանին՝ որպես ահաբեկչական պետություն, որովհետև չի կարող նորմալ երկիրը օգտվել ահաբեկչական կազմակերպության ծառայություններից։

Դա փաստում են ոչ միայն ՀՀ-ն, որը համապատասխան փաստերն ունի, որոնք ուղարկվել են ՄԱԿ, այլև եթե հայկական դիվանագիտությանը հաջողվի Անվտանգության խորհրդում դա քննարկել և բանաձև ունենալ, ապա շատ լավ կլինի, որ այդ բանաձևի ընդունման ժամանակ մեջբերվեն նաև ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի տարբեր մակարդակներով պաշտոնյաների կողմից հնչած մեղադրանքները պաշտոնական Բաքվի հասցեին»։

Նյութն աամբողջությամբ` սկզբնաղբյուր կայքում։