Ռուսաստանը Սիրիայում 3 խնդիր է լուծում

Ահաբեկչության դեմ պատերազմով Ռուսաստանը ցանկանում է փրկել սեփական տնտեսությունը և ամրապնդել ռուբլու դիրքերը: Վերջին շրջանում արևմուտքի կողմից Ռուսաստանի դեմ կիրառվող տնտեսական պատժամիջոցների հետևանքով բավականին արժեզրկվեց ռուսական ռուբլին: Ամենամեծ հարվածն արևմուտքը հասցրեց նավթի գներին, որից էլ հիմնականում կախված էր ռուբլու արժեքը:

Վերջին օրերին ռուսական բանակը Սիրիայում իրականացված գործողությունների ընթացքում հաստատեց այն փաստը, որ Թուրքիան ապօրինի կերպով նավթ է գնում ԻՊ-ից: Իսկ որտե՞ղ և ո՞ւմ է վաճառում այն: Ուսումնասիրելով և վերլուծելով տեղեկությունները` պարզ է դառնում, որ Միջերկրական ծովի հյուսիս արևելյան հատվածում` Թուրքիայի Դորթյոլ և Իսկանդերուն նավահանգիստներում, Սիրիայից ապօրինի ճանապարհով ներկրված նավթը վաճառվում է: Հատկանշական է, որ հենց այդ հատվածում է գտնվում նաև Ջեյհան քաղաքը, որտեղ Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղով հասնում է նաև ադրբեջանական նավթը: Այստեղից Ադրբեջանական նավթը նավթատարներով տեղափոխվում է հիմնականում դեպի արևմուտք: Փաստորեն, Միջերկրական ծովի այս հատվածում արդեն գնորդները կան և , ամենայն հավանականությամբ, հենց նրանք են հանդիսանում սիրիական նավթի ապօրինի գնորդները:Այդ է պատճառներից մեկը, որ ԱՄՆ-ը չի ցանկանում հավատալ ռուսական հետախուզության ապացույցներին և պնդում է, որ Թուրքիան կապ չունի ահաբեկիչների և նրանց արտահանած նավթի հետ: Սակայն պարզ է դառնում, որ արևմուտքն, էժան նավթ ձեռք բերելու հետ մեկտեղ, նավթ արտահանող երկրներում առաջացնում է լճացում, որն էլ ազդում է նավթի գնանկման վրա: Հենց նավթի գնանկումն է, որ մեծ ազդեցություն է ունենում Ռուսաստանի տնտեսության և ռուսական արժույթի վրա:

Վերջին շրջանում Ռուսաստանի ռազմական ներկայության մեծացումը Սիրիայում հետապնդում է երեք նպատակ: Առաջինը` կանխարգելել ապօրինի և էժան նավթի արտահանումը միջազգային շուկա, դրանով ամրապնդելով իր տնտեսության և արժույթի դիրքերը, երկրորդ`ամրապնդել իր ռազմական ներկայությունը Առաջավոր Ասիայում և երրորդ` վերականգնել միջազգային հեղինակությունը:

Հստակորեն կարելի է նշել, որ ռուս-թուրքական լարվածությունն անմիջականորեն ուղղված է Ռուսաստանի և տնտեսական, և քաղաքական, և ռազմական շահերի դեմ: Ուստի կարելի է ենթադրել, որ Ռուսաստանն ամեն ինչ կանի պահպանելու իր կայունությունն ու հեղինակությունը, ընդհուպ մինչև Թուրքիայի հետ հարաբերությունների խզում: Այս ամենից հստակ երևում է, որ վերջին մի քանի հարյուր տարվա ընթացքում արևմուտքը չի փոխել իր քաղաքականությունը, և Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների սրման ժամանակ օգտագործում է Թուրքիային որպես գործիք և փորձում թուլացնել Ռուսաստանի դիրքերը: