Պարգևավճարները, աշակերտների էժանագին դիմակները, անդիմակ պաշտոնյաներն ու հիվանդացող կրթությունը. հիմարի տե՞ղ են դրել

Որքան մոտենում է սեպտեմբերի 15֊ը, այսինքն` դպրոց գնելու օրը, ես ավելի եմ նյարդայնանում ու մտահոգվում... նախ ավելորդ եմ համարում հերթական անգամ ասել, թե որքան անհեթեթ ու էժանագին (բառի բոլոր իմաստներով) որոշում էր դպրոցում դասերի ընթացքում երեխաների դիմակով լինելը (էլ չեմ խոսում` դրան կից մի շարք անհիմն ու անհեթեթ որոշումների մասին)։

Մի կողմ թողնելով, որ ես կատեգորիկ դեմ եմ դիմակով դասապրոցեսին, այդուհանդերձ չեմ կարող չասել, որ եթե խոսքը վերաբերվում է պարտադիր դիմակ կրելուն, ապա պետությունը գոնե պետք է պարտավորվի որակյալ դիմակներ տրամադրել երեխաներին (ուսուցիչների մասին էլ դեռ չեմ ասում)...

Նրանք, ովքեր հիմա կասեն` դե կառավարությունն ասաց, որ 25 դրամանոց դիմակներ են տալու, հիասթափեցնեմ իմ նկատառումներով...

Հաշվի առնելով, որ կոնկրետ այդ դիմակները պետք է փոխվեն 3 ժամը մեկ անգամ, ապա յուրաքանչյուր աշակերտ ամեն օր պետք է ստանա առնվազն 2֊ական դիմակ, որը կառավարությունը չի անելու, քանի որ դա նրա համար արդեն դառնում է ծախսատար։ Մոտավորապես ամեն ամիս յուրաքանչյուր երեխայի դիմակի համար կպահանջվի մոտ 1300 դրամ։

Մյուս կողմից էլ, եթե կառավարության համապատասխան պաշտոնյաներն ավելի խելացի գտնվեին, ապա կհասկանային, որ երեխաների ազատ շնչառության համար նրանց հարկավոր են ոչ թե 25 դրամանոց էժան դիմակներ, այլ առնվազն 2000-2500 դրամանոց դիմակներ կամ դիմավահաններ, որոնք երեխայի շնչառությունը չեն դժվարացնի և միևնույն ժամանակ նաև հարկ չէր լինի դրանցից գնել մի քանի հատ: Այս դիմակները կարելի է և' երկար օգտագործել, և' շնչահեղձ չլինել... 

Բնականաբար սա կլիներ ավելի արդյունավետ ծախս...

Չթվարկելով մյուս տհաճ երևույթները, կապված 25 դրամանոց դիմակներ կրելու հետ (թթվածնային քաղց, հոգնածություն, գլխացավ, թուլություն, սրտխառնոց...), պարզապես հարց եմ ուղղում` պատրա՞ստ է կառավարությունն իր վրա վերցնել այդ ծախսերը` ապահովելով երեխային դդիմավահաններով, որոնք գոնե թույլ կտան համեմատաբար ազատ շնչել... 

Պատասխանը պարզ է` ո՛չ, որովհետև պետական այրերը մտահոգված են ոչ թե երեխաների բարեկեցությամբ ու նրանց որակյալ կրթությամբ, այլ իրենց գրպանի պարունակությամբ։ Երբեմնի հեղափոխական ակտիվիստների ախորժակն ուտելիս բացվել է, և նրանք մտածում եմ բյուջեն ուղղել ոչ թե հօգուտ երեխաների, այլ պարգևավճարների։

Ու հիմա, մարդկանց հիմարացնելով, ակնկալում են շնորհակա՞լ լինենք իրենց 25֊դրամանոց էժան դիամկների համար...

Ինչ վերաբերվում է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին, ապա նա եթե երեկ քննադատում էր պարգևավճարներ ստացող պետական այրերին, այսօր արդեն դարձել է նրանցից մեկն ու իր համար մի «պարզ ճշմարտություն» է բացահայտել. պարզվում է` «պաշտոնյայի բարձր պարգևավճարները ժողովրդի պատիվն է»...

Այս դեպքում հերթական հարցս` իսկ ո՞ւմ պատիվն է անկիրթ սերունդը, թե՞ իշխանությանը պետք են անկիրթներ, ովքեր միայն «այո»-ներ կգոռան իրենց անհեթեթ որոշումներին ու կծափահարեն հիմար ժպիտներով...

Ասում եմ անկիրթ, որովհետև կորոնավիրուսային շղարշի ներքո կազմակերպված դիմականահանդեսի հետևանքով խաթարվելու է այս երեխաների, ասել է թե` այս սերնդի, ուսումնական գործընթացը. նրանք լիարժեք կրթություն չեն ստանալու (կորցրած առողջության մասին էլ չեմ խոսում), ու դեռ հարց է, թե նրանց կհաջողվի՞ արդյոք լրացնել այդ բացը...

Մինչդեռ, հայտնի ճշմարտություն է` հասարակության մակարդակը բարձրացնելու ճանապարհը (ոչ միայն մարդկանց հոգու վերելքը, այլև իրենց հասարակական և տնտեսական բազան մեծացնելը) կրթության միջոցով է:

Հ.Գ. Եթե դիմակն այդչափ անհրաժեշտություն է` ինչո՞ւ որոշ պաշտոնյաների, այդ թվում նաև վարչապետի համար նկարեցին դիմակ չկրելու մասին որոշում... Եթե դեռ ձեր կրթությունը չի տուժել կամ չեք կաղում կրթությունից` դատեք ինքներդ...

Արմինե Մկրտումյան