Ինչն է թաքնված ՀՀ վարչապետի դիմակի տակ

Փաշինյանի դեմքը դիմակ է: ՀՀ վարչապետը մի մարդ է, ով տենչում է միանձնյա իշխանություն: Սա նրա հիմնական մոտիվացիանեից մեկն է: Նա մի մարդ է, ում չի կարելի համարվել սկզբունքային։ Նրա անհատականությունը վերլուծելու համար պետք է ոչ թե կենտրոնանալ նրա դիմակի վրա, որը նա կրում է, այլ նրա իրական գործողությունների վրա: Խոսել կարելի է ամեն ինչի մասին, բայց եկեք ավելի խորությամբ նայեք և վերլուծենք նրա հոգեբանական կերպարը՝ որպես մի ամբողջություն։

Հիշաչար և ավելորդ հիվանդագին ինքնասիրություն։

Յուրաքանչյուրը, ով ժամանակին ընդդիմացել է, համարվում է  պոտենցիալ է թշնամի: Այս ցուցակում են նաև մարդիկ, ովքեր տեսել են նրան տհաճ իրավիճակում և նույնիսկ եթե օգնության ձեռք են մեկնել նրան։

Քաղաքական շատ գրծիչների հատուկ է ցինիզմը և խաբեությունը, բայց այս առումով Փաշինյանը  գերազանցում է իր գործընկերներից շատերին․ նա նաև պատրաստ է ասել այն ամենը, ինչ ուզում են լսել իրանից, հաշվի չառնելով, թե որքանով է այն տեղին և պատշաճ:

Նրա այս ցուցադրողականությունը բացատրվում է նրանով, որ նա չի հասկանում այն, որ ուրիշները կարող են այլ կերպ մտածել, զգալ և արձագանքել: Այդ իսկ պատճառով նրա ադապտացիան մարդկանց և իրավիճակին սահմանափակվում են իրականության իր պատկերացրած շրջանակի մեջ։

Կարեկցանքի բացակայություն, կարիքները հասկանալու անկարողություն, անկարողություն և ամեն վայրկյան իրավիճակին համապատասխանելու անպատրաստականություն:

Իրավիճակը իրեն հարմարացնելու նրա համառ ցանկությունը թույլ չեն տալիս նրա պահելաձևը անվանել  հիստերիկ՝ հոգեբուժական իմաստով, չնայած նրա հուսականությունը իսկապես հասուն չէ։

Փաշինյանն իրեն համարում է խելացի և հաջողակ, քանի որ իր համառության և ամոթի բացակայության  շնորհիվ հասել է զգալի արդյունքների:Բայց միևնույն ժամանակ, նա ենթագիտակցորեն հասկանում է, որ ուրիշներին զիջում է  շատ առումներով, որոնք նրանց ստիպում է համառորեն վերահսկել իր վարքագիծը՝ հնարավորության դեպքում․ Իսկ իրեն շրջապատողների մտքերը և ցանկացախծ անհամատեղելիություն իր մտքերի հետ, նա ընդունում է որպես թշնամական գործողությունների մարտահրավեր։

Շատերին թվում է, որ նա լավ է դաստիարակված,  բայց իրականում նա կյանքում վատ չի կողմնորոշվում և գիտի, թե ում հետ է պետք է վերաբերվել ակնածանքով, և ում` անտեսել:

Ավելին, Փաշինյանը անկարող է հաշվարկել իր գործողությունների հետևանքները։ Նա չի կարողանում արագ կողմոնորոշվել անսովոր իրավիճակներում։ Այս դեպքում ռեակցիան նույնատիպ է՝ անադեկվատ և ոչ կառուցողական։

Իրականում, ես համաձայն չեմ այն ​​կարծիքի հետ, որ նա ցածր IQ ունի, քանի որ նա շատ համոզիչ է, լավ հիշողություն ունի, նա լսում է հասարակական կարծիքը:

Իսկ նրա հաճախակի արտահայտությունները, թե ՝ ինչ-որ բան չի հիշում, որը ինքը ժամանակին ասել է, կամ դրա նման էլի հայտարարություններ, ապա դա միայն այն բանի արդյունքն է, որ նա չի կարողանում հաշվարկել իր քայլերի ու գործողությունների հետևանքները:

Շատերը հարցնում են, թե ինչու է Փաշինյանը քաղաքացիների հետ շփվում Ֆեյսբուքյան լայվերի միջոցով, խուսափում է լրատվամիջոցների ներկայացուցիչների հետ մամուլի ասուլիսներից․ այս հարցի պատասխանն ակնհայտ է՝ նա մակերեսային կրթություն ունի և չի կարող իր գիտելիքներն օգտագործել ստեղծված իրավիճակի համապատասխան։ Բայց վերտուալ հաղորդակցման ժամանակ նա կարողանում է գոնե լավ կարդացած մարդու տպավորություն թողնել:

Պետք չէ նա անտեսել այն փաստը, որ երջերս Հայաստանում շատ հաճախ սկսեցին օգտագործել հոգեբուժական տերմիններ․ ավելին, դրանք օգտագործվում են որպես վիրավորանք և անվանարկում։

Այս ամենը պատահական չէ․ ենթագիտակցական մակարդակում գտնվող մի շարք գործոններ անհետևանք չեն անցնում։ Ակնհայտ է նուրբ տեխնոլոգիաների օգտագործման փաստը, որը որոշում է վարքագիծը, կարողությունը, առողջությունը և ամենակարևորը` «ծրագրավորում»է անձի հետագա մասնագիտական ​​և սոցիալական կյանքը:

Այն, ինչ անում է Փաշինյանը, մանրակրկիտ հաշվարկված գործողությունների տպավորություն է թողնում։ Փաշինյանը և նրա թիմը կարող էին մաստեր-կլաս ցույց տալ շատ արտասահմանյան առաջնորդների համար՝ ժամանակակից տեխնոլոգիաները քաղաքական նպատակներով արդյունավետ օգտագործելու առումով:

Հիմնական գործոնը՝ «լայվն» է։

Եթե ​​Փաշինյանի ֆեյսբուքյան ուղիղ «լայվեր»-ի պահանջարկ չլիներ, ապա րոպեների ընթացքում դրանք հազարավոր դիտումներ չէին ապահովի։

Ինչպես ասում են, մշակվել է բոլշևիզմի և մենշևիզմի մի համակարգը՝ «больше» և «меньше» բառերից․․․

Քաղաքական տեխնոլոգիաների առումով դա լավ է, թե վատ, ես կասեի, որ դա պայթունավտանգ է․ քանի որ ոգևորության ալիք երկրի համար «սնուցող և կենրարար» նշանակություն ունի և և հասարակության մեջ այս ընդհանուր էյֆորիան կարող է երկար չտևել: