ՀՀԿ-ն զգում է վտանգը

Այս օրերին, երբ «ԱՅՈ»- ն ու «ՈՉ»- ը մետաստազի նման տարածվել են հանրապետության ողջ տարածքում, բոլորին մեկ հարց է հետաքրքրում`որ դեպքում է ուռուցքը բարորակ լինելու, կամ քաղաքական բառապաշարով ասած` իշխանության վերարտադրություն լինելու է ,թե ոչ:

Դեռ 2014 թ. ապրիլի 10-ին նախագահ Սերժ Սարգսյանը սահմանադրական բարեփոխումների մասնագիտական հանձնաժողովի անդամների հետ հանդիպման ժամանակ պաշտոնապես հայտարարեց. «Ես` Սերժ Սարգսյանս , այլևս երբեք չեմ առաջադրվելու ՀՀ նախագահի պաշտոնի համար: Եթե վերջնական քննարկումների արդյունքում իմ ցանկությանը չհամապատասխանող ուղի ընտրվի, նկատի ունեմ պառլամենտական կառավարման մոդելը, ապա ես չեմ հավակնի նաև վարչապետի պաշտոնին»:

Քարոզարշավի այս ողջ ընթացքում հանրապետականները ամեն կերպ փորձում էին համոզել, որ այս նոր սահմանադրությունը չի բերելու իշխանության վերարտադրության: Հանրապետականների ներդրած այս ողջ ջանքը միանգամից ջուրն է ընկնում : ՀՀ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար նախարար Դավիթ Հարությունյանը առանց վարանելու բարձրաձայնում է. «Եթե ՀՀԿ-ն ունենա մեծամասնություն խորհրդարանում, ապա կձևավորի իր կառավարությունը: Ես չեմ բացառում, որ ի վերջո վարչապետ կդառնա Սերժ Սարգսյանը, և գործադիր իշխանության բոլոր լծակները կտեղափոխվեն ՀՀ նախագահի դաշտից դեպի վարչապետ»:

Դավիթ Հարությունյանի այս խոստովանությունը շատ ու շատ հարցեր է առաջ բերում. ինչու ընտրությունից բառացիորեն օրեր առաջ վերահաստատավեց Սերժ Սարգսյանի վերարտադրվելու իրողությունը, ինչու այն հնչեցրեց հենց Դավիթ Հարությունյանը, ով դեռ հուլիսին ՀՀԿ խորհրդի նիստից հետո հայտարարեց, որ սահմանադրական փոփոխություններից հետո Սերժ Սարգսյանը չի հավակնի որևէ լուջ պաշտոնի: Ասել թե Դավիթ Հարությունյանը չի գիտակցում, որ վարչապետի պաշտոնը լուրջ պաշտոն է, սխալ կլինի, առավել ևս, որ վերջինս խելացի պաշտոնյայի համբավ ունի:

Ուրեմն ինչու հանրապետականում այնպիսի մի իրավիճակ է ստեղծվել, երբ ձախ ձեռքը չգիտի, թե ինչ է ուզում աջ ձեռքը: Իսկ գուցե պատճառն ավելի խորքային է, և իշխող կուսակցության ներսում ներիշխանական խմբերի լուրջ պայքար է սկսվել, և այդ պայքարը ավելի ու ավելի մեծ թափ է հավաքում: Ահա թե ինչու ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանն բացեիբաց ասում է, որ եթե նույնիսկ հանրաքվեում «ՈՉ»-ը հաղթի, դա տապալման խնդիր չէ: Իսկ hանրապետականը բազմիցս ապացուցել է, որ ցանկացած դեպքում ինքը չի տապալվում, եթե տապալվում է` ապա ժողովուդն ու երկիրը, երբեմն էլ ինքն իր ներսում տապալում է նրան ում ուզում է: Եվ կարծես վտանգն ու խնդիրը ներսում զգում են: