Որքա՞ն կարելի է Քոչարյանին ու Սարգսյանին հիշատակելու հաշվին գոյություն քարշ տալ

Ազգային ժողովի փոխնախագահ Ալեն Սիմոնյանն արդեն մի քանի օր է՝ տեղը չի գտնում, քանի որ արել է մի չմտածված գրառում ու դրա ձեռքը կրակն ընկել: Արցախից վերադառնալուց հետո Ալենն աջ ու ձախ հարցազրույցներ է տալիս ու չքմեղանում արած խայտառակ գրառման համար: Բայց միայն չի չքմեղանում, նաև հոխորտալու հաշվին կայանում է:

Սիմոնյանը, չգիտես որտեղից, ենթադրել է, որ իրավունք ունի խոսել ժողովրդի անունից և գրել է, թե հազարավոր ՀՀ քաղաքացիներ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի փոփոխության հարցն են կարևոր համարում: Մի կողմ թողնենք այն, որ Սիմոնյան Ալենը իրավունք չունի խոսել հազարավոր քաղաքացիների անունից, որովհետև հազարավոր քաղաքացիներ նրան ձայն չեն տվել կամ, ինչպես ինքն է ասում, չեն պատվիրակել Ազգային ժողով. կասկածում է՝ կարող է մի քանի անգամ լսել Դավիթ Սանասարյանի հայտնի հարցազրույցը:

Խնդիրն այստեղ պետական պաշտոնյայի պահվածքի ու վարքագծի մեջ է: Եթե հիմա Սիմոնյանին թվում է, որ ինքն ու իր թիմը հարատև են և Փաշինյան Նիկոլի թևի տակ կքած պաշտոնավարելու են երկար տարիներ, ապա չարաչար սխալվում է: Նա սխալվում է նույն Շարմազանովի պես, որովհետև նա էլ հայտարարում էր, որ բոլոր ճանապարհները տանում են Մելիք Ադամյան փողոց:

Իշխանությանը մի կերպ ձեռք գցած ու հիմա դրա հետ վարվելու ձև չիմացող Ալեն Սիմոնյանը հանրային պարսավանքին արժանանալուց հետո առիթը բաց չի թողնում բարձրախոսների առաջ չքմեղանալու, կրկնելու, որ որպես հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդ՝ պատրաստ է իր կյանքը տալ, ինչը լսելուց մարդու ծիծաղ է գալիս: Հանուն եկեղեցու կյանքը տվող տղան նախ պետք է ունենա մի քանի շատ կարևոր արժանիքներ, որոնք ԱԺ փոխխոսնակի պարագայում բացակայում են: Սիմոնյանը ոչ միայն կյանքը տալու մասին է հայտնում, այլև հոխորտում խորհրդարանի ամբիոնից, լուրջ դեմքով ասում այն տեքստերը, որոնք իշխանության բերեցին իր քաղաքական կնքահորը:

Այսօր խորհրդարանում Սիմոնյանը, դեմքին լուրջ արտահայտություն տալովլ էլի հիշեց նախկիներին, թալանչիներին, հանցագործներին, դարձյալ հիշեց Ռոբերտ Քոչարյանին ու Սերժ Սարգսյանին, Միքայել Մինասյանին ու կրկին մատ թափ տվեց՝ թե թալանչիները պատիժներ են ստանալու: Ալենը նեղն է ընկել այն աստիճան, որ հիմա արդեն Ազգային ժողովից է կոչով դիմում հպարտ քաղաքացիներին ու ցուցում ալիս, թե որ լրատվամիջոցին հետևեն, որին ոչ:

Լավ, հետաքրքիր է՝ ինչու է այս քաղաքական թիմը ապրում, շնչում, գոյատևում բացառապես նախկիններին հիշատակելու հաշվին: Լավ, մի՞թե Ալենի համար ինքնահաստատվելու այլ միջոց, քան Քոչարյանին, Սարգսյանին հիշատակելն է, չկա և դեռ որքա՞ն է նա նույն ձևով որպես պաշտոնյա քարշ տալու իր գոյությունը...

NEWSPRESS.am