Ճշմարտությունը թանկ է, բայց Պլատոնն ընկերս է, կամ ինչպես սովորական մեղադրյալ Քոչարյանին դարձնել քաղբանտարկյալ (ֆոտո)

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի բախտը հավատարիմ մարդիկ ունենալու հարցում, կարելի է ասել, համարյա չի բերել։ Ամեն քայլափոխին նա հարվածներ է ստանում թիկունքից՝ մի դեպքում՝ դավաճանում են նրան, մեկում՝ գողանում երկրից, մյուսում՝ դառնում սեփական տգիտության զոհ, չորրորդում՝ իրենց՝ իրենցից առաջ ընկած լեզվի պատճառով են «քաշում» վարչապետին։

Բայց այս բյուր ու բազմազան ամբոխի մեջ կան հատուկները, ովքեր ոտից ցգլուխ «նվիրված» են Փաշինյանին և նրանց կարելի է ամեն ինչ և նրանք անպատիժ կմնան։

Դրանցից մեկն էլ «Շիշ բռնողից» ավելի հին հավատարիմ, դեռևս մշտապես դժգոհ-ցուցարար-պատգամավոր Նիկոլ Փաշինյանի՝ բառի բուն իմաստով կողքին կանգնած ու կանգնող Սարգիս Ալեքսանյանն է։

Ուսումնասիրելով վերջինիս արխիվային լուսանկարներն ու ֆեյսբուքյան էջը՝ բազմաթիվ լուսանկարների, այս դեպքում՝ ապացույցների ենք հանդիպում նրա ու գործող իշխանիկների ու գլխավոր իշխանի մտերմության։

Նախաբանը թերևս երկար ստացվեց և ընթերցողին գուցե դեռ պարզ չէ մեր վերնագիրը։

Հիմա այն մասին, թե ով է Փաշինյանի մտերիմ Սարգիս Ալեքսանյանը։

Նրա քաղաքական ուղին, հավանաբար, սկսվում է հենց «Քաղաքացիական պայմանագրով», նա ամենուրեք ուղեկցում է Փաշինյանին դեռ շատ վաղուց, առիթը բաց չի թողնում լուսանկարվել Արարատ Միրզոյանի, Ալեն Սիմոնյանի, Սասուն Միքայելյանի, գործող կառավարության գրեթե անխտիր բոլոր նախարարների հետ։ Մի առանձնակի մտերմություն սույն երիտասարդն անում է ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս, ապագա ենթադրյալ ոստիկանապետ, իր խոսքով, «հրաշալի քաղաք Բաքվում ծնված» Նավակ Ճոճողի՝ Վիլեն Գաբրիելյանի հետ։

Այս երիտասարդը իշխանության «չարքաշ գործը» անողն է փաստորեն. հենց Սարգիս Ալեքսանյանն էր, որ առաջիններից էր, որ արձագանքեց իր շեֆի կոչին (Օսիպյանը կասեր՝ ինքնաբուխ հավաք) և արգելափակեց դատարանի մուտքը հերիք չէ, մի բան էլ քաշքշեց դատավոր Դավիթ Բալայանին, և նա վայր ընկավ, երբ փորձում էր գոնե պատուհանով իր աշխատավայր մուտք գործել և արդարադատություն իրականացնել։

Սարգիս Ալեքսանյանն այժմ ազատության մեջ է, նրան նույնիսկ ոստիկանական բաժին չտարան, գոնե մի բացատրություն չվերցրին։ Իսկ կարո՞ղ էր Ալեքսանյանին մեղադրանք առաջադրվել Քրեական օրենսգրքի 332-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու նպատակով դատարանի գործունեությանը ցանկացած ձևով միջամտելը։ Իհարկե, կարող էր։ Դա գիտի և՛ ինքը՝ Ալեքսանյանը, և՛ դատավոր Բալայանը, և՛ անձամբ Փաշինյանը։ Բալայանն այդ օրը ևս գնում էր արդարադատություն իրականացնելու, ինչ-որ մեկի ճակատագիրը որոշելու և ինչ-որ մեկը՝ որպես մարդ, պակաս կարևոր չէ, որքան շարքային մեղադրյալ Քոչարյանը։ 

Այդ միջադեպից ամիսներ անց, նույն արարքը, իսկ եթե ավելի անկեղծ լինենք, ապա ավելի «անմեղ արարք» կատարելու համար երկու երիտասարդ, ուշադրություն, կալանավորվում են՝ վերջին հանցագործի պես բերման ենթարկվելով։ Կալանավորվում են՝ դատավորին հարց տալու և նկարահանելու համար։ Ի՞նչ իմանային երիտասարդները, որ երկու դեպքում (երկրորդ դեպքը՝ ՍԴ դատավոր Ալվինա Գյուլումյանի հետ կատարված միջադեպն էր) կարելի է դատավորին քաշքշել ու չպատժվել, իսկ հարց տալու և նկարելու համար կալանավորվել։ 

Պատասխանը հստակ է՝ Սարգիս Ալեքսանյանն իշխող քաղաքական թիմի ստվերային մաս է՝ ՔՊ վարչության վերահսկող, իսկ Նարեկ Մութաֆյանն ու Սարգիս Օհանջանյանը մեղադրյալ Ռոբերտ Քոչարյանի համակիրներ։ Այստեղ է, որ Քոչարյանին ու իր համակիրներին նույն «եվրոպաներում» արհեստականորեն դարձնում են քաղբանտարկյալ։  

Միանշանակ է, որ դատավորին ճնշել, նրա աշխատանքը խոչընդոտել չի կարելի, բայց ոչ մեկին չի կարելի, առավել ևս երբ դու հոխորտում ես, թե սա օրենքի երկիր է... 

Ահա այսպես է, որ ծնվում է հրեշավոր՝ հովանավորչություն երևույթը, այստեղ է, որ նույն՝ պատժվող արարքի համար մեկը բանտում է հայտնվում, մեկը՝ քեֆերի սեղանի շուրջ, այստեղ է, որ գլխիվայր շրջվում է փիլիսոփայական ամենավեհ մտքերից մեկն ու դառնում՝ ճշմարտությունը թանկ է, բայց Պլատոնն ընկերս է...

NEWSPRESS.am