Զրույց Գուրգեն Մահարու կնոջ՝ Անտոնինա Մահարու հետ (լուսանկարներ)
Մռայլ ու խունացած դուռը ծեծեցի: Մի քանի վայրկյան լռությունից հետո լսվեցին քստքստացող ոտնաձայներ: Տարեց կնոջ ոտնաձայներն ավելի մոտեցան դռանն ու լսվեց բացվող կողպեքի ձայնը:
«Ո՞վ է, ի՞նչ ես ցանկանում»:
Անտոնինայի հարցերին պատասխանեցի, ապա սպասեցի այնքան, մինչև կբացվեր դուռը: Դուռը բացվելուց հետո մթության մեջ տեսա տարեց կնոջը, ով աչքերն ավելի կենտրոնացրեց՝ ինձ տեսնելու համար: Բնակարանում շատ ցուրտ էր, քանի որ բացակայում էր ջեռուցումը: Բնակարանի մեծ սենյակը նման էր թանգարանի, քանի որ պատերին փակցված էին Գուրգեն Մահարու լուսանկարները: Գրադարակներում գրքեր էին, որոնք իրենց հետ պահում էին տարիներից եկած խորհրդավորությունը: Անտոնինան նստեց բազմոցին, դողացող ձեռքը երկարեց սեղանին, վերցրեց ակնոցն ու սկսեց զրուցել ինձ հետ:
«Այս ամենն, ինչ տեսնում ես այս սենյակում՝ Գուրգենի իրերն են: Պահում եմ խնամքով: Վերցրու սեղանին դրված թերթն ու գտիր իմ հոդվածը: Շաբաթներ առաջ է տպագրվել է իմ հոդվածը: Վերցրու ու կարդա: Այս հոդվածում նկարագրել եմ Սիբիրում անցկացրած տարիները»:
Չմերժեցի տարեց կնոջն ու սկսեցի բարձրաձայն կարդալ: Յուրաքանչյուր նախադասության հետ Անտոնինան հիշում էր աքսորի տարիները, Գուրգեն Մահարու հետ անցկացրած տառապագին օրերն ու անցյալի քաղցր ու դաժան հուշերը:
«Հը՞ն, հավանեցիր գրածս հոդվածը: Հիմա նախապատրաստվում եմ ու ցանկանում եմ գրել նոր հոդված: Գրքեր ունեմ տպագրած անգլերենով ու ռուսերենով: Ժամանակին այս տուն գալիս էին բոլոր գրողներն ու մտավորականները: Սևակն ու մյուս գրողները զրուցում էին այստեղ, իսկ հիմա այդ զրույցից մնացել է միայն հուշը»:
Արդեն երկար ժամանակ նստած էի տանն ու զգում էի, որ ցրտից ոտքերս քարացել են: «Տեսնես՝ ինչպե՞ս է դիմանում Անտոնինան այս ցրտին, տեսնես ինչպե՞ս է կարողանում ապրել այս բնակարանում, ինչպե՞ս է կարողանում կարդալ ու գրել հոդվածներ 95 տարեկան հասակում: Անօգնական ու միայնակ կին, ով ապրում է միայնության մեջ, Գուրգեն Մահարու հուշերի ու նկարների հետ»:
Մի քանի րոպե լռություն, ժամացույցի սլաքների տկտկոց, ապա կինը նայեց դեմքիս, աչքերով զննեց դեմքս ու ասաց. «Կպատմե՞ս, թե Հայաստանում հիմա ի՞նչ քաղաքական վիճակ է: Մարդիկ ի՞նչ են խոսում նախագահի մասին, ո՞ւմ են սիրում և ինչպե՞ս են ապրում»:
Պատմեցի: Նա ուշադիր լսում էր ինձ: Ապա հոգոց հանեց, նայեց Մահարու նկարին ու ասաց.
«Տղա՛ս, ի՞նչ էլ որ լինի, երբեք չլքես հայրենիքդ: Պայքարիր քո հայրենիքում ու քո հայրենիքի համար: Հիշիր այս խոսքերս ու միշտ պահիր քո մտքում: Դո՛ւք եք, որ կերտելու եք այս երկրի ապագան ու չպիտի կրկնեք ձեր նախորդների սխալները»:
Նորից լռություն ու նորից ժամացույցի սլաքների ձայնը: Սենյակում Մահարու նկարները խորհրդավոր էին, Անտոնինան ինձ փոխանցեց իր սրտի խոսքը, իսկ ես շարունակ մտածում էի…
Ա.Զ.
Օգնեք, որ ապրեմ... տավուշցի 7-ամյա երեխային շտապ բուժօգնության համար ֆինանսական աջակցություն է հարկա...
Ինչ է ակնարկել Փաշինյանը ադրբեջանցիների համար խորհրդանիշ հանդիսացող կրծքազարդով
«Փորձելու ենք լրացնել այն բացը, որ այս տարիներին ունեցանք». «Գոյ» թատրոնը վերադառնում է. հայտնի է, թ...
Աննա Հակոբյանը հարսանիքին ներկա չէր, նա Ալեն Սիմոնյանի նախկին կնոջ և մի խումբ կանանց հետ էր. «Հրապար...
Փաշինյանն ասել էր, որ իր արձանը պետք է Բաքվում կանգնեցնեն. «Հրապարակ»
Ուղղակի արգելում եմ իմ հոր անունը այստեղ տալ... ինչ-որ հարց տալուց խնդրում եմ մտածել հետևանքների մաս...
Աջ ականջը ձախ ձեռքով չեն քորում. չարժեր ՔՊ մտնել «Բիզնես» «կլասով». Քաղաքագետ
Եթե Ռուսաստանը թանկացնի գազի գինը՝ Հայաստանն էլ կտեսնի, թե ինչ կա, որ կարելի է թանկացնել. Նիկոլ Փաշի...
Կան ղեկավարներ, որոնք չեն հասնում թոշակի տարիքին, քանի որ ժողովուրդը նրանց կախում է տուռնիկից. Քոչար...
Ահա եւ վերջ, ես հրաժարվեցի ՀՀ անձնագրից․ այլեւս երբեք Հայաստան չեմ գա. Նորատ Տեր-Գրիգորյանց
