Պատվաստել են, ջերմությունը 39-ից չի իջնում, կիսամեռ պառկած ա, որ տենց ա, ինչի՞ սրսկվեմ, նոր մեռնեմ, կարող ա նույնիսկ չեմ էլ հիվանդանում. զրույց ավտոբուսում

Արդեն բոլորն են նկատել, որ ամենալավ «լրահոսն» ու տեղեկատվական աղբյուրը հորդում են երթուղային տաքսիներում ու ավտոբուսներում։ Այսինքն՝ այնտեղ, որտեղ շատ են մարդիկ․․․

Ավտոբուսի մեջ մի կերպ խցկված ուղևորներն էլ, հետ չմնալով ընդհանուր օրակարգից, հավանաբար նաև խցանման մեջ անտեղի անցկացրած ժամանակի կորուստն աննկատ ու առանց սթրեսի տանելու համար, քննարկում են օրվա անցուդարձը։

Գլխավոր թեման՝ կորոնավիրուսն ու պատվաստումներն են։

Մոտ 60 տարեկան մի կին, հավանաբար իրեն ծանոթ մեկին, պատմում է, որ իր 70 տարեկան հարևանին պատվաստել են՝ ասելով, թե թիրախային խմբում է և պատվաստումը պարտադիր է:

«Էս 3 օր ա՝ ջերմությունը 39-ից չի իջնում, ահավոր թույլ ա։ Բժշկին զանգել են, նա էլ ասել ա՝ նորմալ ա, էդպես պիտի լինի, բա ի՞նչ եք ուզում։ Ասել ա, որ սրսկում են՝ ավտոմատ վարակում են, հիմա հիվանդություն ա տանում»,- պատմում է կինն ու զարմացած հարցնում․ «Հիմա որ մեռավ, ո՞վ ա պատասխան տալու, ահավոր ծանր ա վիճակը, չի կարողանում շնչել»։

Ուղևորներից մեկն էլ, մոտ 25 տարեկան մի աղջիկ, որ հավանաբար չկարողացավ անտարբեր մնալ, ասաց․ «Ախր ինչի՞ էր համաձայնվում պատվաստվել, իրեն էլ հո չեն պարտադրել ու ասել՝ աշխատանքից կհեռացնենք»։

Խոսքն ավելի պարզ դարձնելու համար շարունակեց․  «Գիտեք, չէ՞, ասում են՝ կա՛մ պետք ա պատվաստվեք, կա՛մ ամիսը 2 անգամ թեստ հանձնեք»։

Աղջկա կողքին կանգնած մի երիտասարդ անմիջապես արձագանքեց․ «Ավելի լավ ա ես թեստ հանձնեմ, քան պատվաստվեմ։ Եթե պատվաստումից հետո էլի հիվանդանում են՝ ո՞նց կարա էդ պատվաստանյութն անվտանգ լինի։ Կամ եթե մենք պետք ա պատվաստվենք ու էլի դիմակ դնենք, կամ գնանք մի երկիր, որտեղ չի անցնում տվյալ պատվաստանյութը, էլ իմաստ ո՞րն ա։ Ես ասել եմ՝ եթե կերաշխավորեն, որ ինձ հետ ամեն ինչ նորմալ կլինի՝ կպատվաստվեմ, բայց ոչ մի երաշխիք չկա»։

Առաջին կինը, որ բոլորի հետ միասին լուռ լսում էր՝ ասաց․ «Բա ես էլ դա եմ ասում։ Հենա, մեր հարևանը կիսամեռ պառկած ա։ Է որ տենց ա, ինչի՞ սրսկվեմ նոր մեռնեմ, կարող ա նույնիսկ չեմ էլ հիվանդանում։ Էս տարիուկես ա՝ չեմ հիվանդացել։ Համ էլ ավելի լավ ա տենց մեռնեմ, քան սրսկվեմ՝ հետո»։

Մեկ այլ կին էլ նկատեց, որ ինքը չի պատրաստվում պատվաստվել Հայաստան բերած պատվաստանյութերով․ «Սպասում եմ գերմանականին, ասում են՝ դա գոնե ավելի վստահելի ա»։

Քիչ առաջ զրույցին խառնված երիտասարդը նկատեց․ «Սաղ նույն զիբիլն են, եսիմ ինչ են սրսկում»։

Առաջինը զրույցը բացած կինը հաստատեց․ «Ճիշտ ես, Հայաստանում ոչ մեկի ու ոչ մի բանի վստահել չի լինի։ Իրենց շահի համար մարդկանց վրա, կռոլիկների տեղ դրած, փորձարկումներ են անում։ Կարող ա իրենց փորձակումների արդյունքը հիմա ստանան, կարող ա անում են, որ մի 20 տարի հետո տեսնեն՝ ինչ արդյունք ա լինում։ Ո՞վ գիտի՝ ինչ կա մտքներին»,- եզրափակեց կինը։ 

Այդ պահին ավտոբուսը դուրս եկավ խցանումից։

«Ըհըն, գործից էլ ուշացա, հիմա իմ համար ի՞նչ տարբերություն՝ ինձ ուշանալու համար աշխատանքից կազատե՞ն, թե՞ չպատվաստվելու»,- ծիծաղելով ասաց կինը ու հավելեց․ «Չէ՛, ես ասել եմ՝ մենակ ե՞ս եմ մնացել չպատվաստված, ա՛յ, եթե 3 մլն-ը պատվաստվեն ու մնամ ես՝ կգնամ կպատվաստվեմ»։

Բոլորը ժպտացին ու փակեցին զրույցը՝ մտովի համաձայնվելով տիկնոջ հետ․․․

Արմինե Մկրտումյան